İrem Erişen
@Iremerisen
Şu anda okuduğu kitap
Bir solukta okunabilecek, akıcı ve keyifli bir romandı. Okurken sanki daha önce bildiğim, tanıdık bir hikâyenin içinde geziniyormuşum gibi hissettim.
Bir adamın gözünden; sevdiği kadını yaşayışı, ona duyduğu aşk, zaman zaman kendini yetersiz hissetmesi ve içsel sorgulamaları… Karşılıklı sohbetler ve anılarla şekillenen bir ilişki anlatılıyor. Ancak hikâyenin sonunda sevdiği kadını kaybetmesi, bende biraz eksik bir duygu bıraktı. Daha umut veren, insanın içini ısıtan bir son beklerdim.
Bir diğer eleştirim ise, bu kadar akıcı bir hikâyenin biraz daha derinleştirilip uzatılabileceği yönünde. Konu buna oldukça müsaitti.
Genel olarak okunabilir, keyifli bir kitaptı.. Tavsiye ederim, keyifli okumalar..
“Başımdan geçenleri sen de yaşamış olsaydın şunu bilirdin; bazen hayatta yapılacak en iyi şey, hiçbir şey yapmamaktır.”
Merhabalar sevgili okurlar, Yitik Ufuklar üzerine kısa bir inceleme yapmak istiyorum. Sanırım bu hikâyeyi uzun süre unutamayacağım; etkisi zihnimde kalmaya devam edecek.
Conway… sen bir hayal miydin, yoksa gerçek mi?
Romanın konusu oldukça dikkat çekici ve sürükleyici. Asıl verilmek istenen mesajın sona saklanması ve hikâyenin yorumunu okura bırakması, kitabı daha da düşündürücü kılıyor. Bu yönüyle sadece bir hikâye değil, aynı zamanda bir sorgulama alanı sunuyor. Bu açıdan çok hoşuma gitti.
Okurken kendime sık sık şu soruyu sordum. Ben Shangri-La’da yaşamak ister miydim? Sanırım evet. Hayatın karmaşası, bitmeyen temposu ve yorgunlukları arasında böyle bir huzur fikri insanı derinden etkiliyor. Belki de hepimizin içinde, böylesi bir kaçışa duyulan sessiz bir özlem var…
Hasretinden Prangalar EskittimAlıntı
“Dört yanım puşt zulası olmuş.”
“ Ben hep olmayacak şeyler kurarım,
Gülünç, acemi, çocuksu…”
“Karanfil kokuyor cıgaram
Dağlarına bahar gelmiş memleketimin.”
Merhabalaarr, uzun zaman oldu inceleme yapmayalı, Ahmed Arif’in Hasretinden Prangalar eskittim (33. Basım) kitabını okuduktan birkaç şey yazmak istedim. Ama böyle bir şairi eleştirmek ne haddime, bayıldım.
Şiirler benim hayatımın merkezinde. Uzun süredir elime bir şiir kitabı almamıştım; bu yüzden okurken aldığım keyif bambaşkaydı. Daha önce Ahmed Arif’in otobiyografisini de okumuştum, zaten çok sevdiğim bir şairdi.
Böyle köklü bir eseri okumaya mı sevineyim, yoksa bu kitabın bana hediye edilmesine mi, gerçekten bilemedim.
Ben genelde şiir kitabi okurken, özellikle sindire sindire günlere yaymaya dikkat ederim, bir solukta okumayı bitirmeyi sevmem. Ama an geldi ki kitabı elimden bırakamadım.
Bu eser, Ahmed Arif hayattayken yayımlanan tek şiir kitabı. Yer yer bana Nazım Hikmet’i de anımsattı. Anadolu’yu, yiğitliği, aşkı ve aile bağlarını dizelerine o kadar güçlü işlemiş ki…
Ne zaman okunursa okunsun, insanın ruhuna dokunan, günle bütünleşebilen evrensel bir eser olduğunu düşünüyorum.
Okuyun… çünkü bazı kitaplar hissedilir…
Keyifli okumalar..
Merhabalar sevgili okurlar,
Öncelikle bu kitabın ilk incelemesini yazan kişi olduğumu fark etmek beni gerçekten çok mutlu etti.
Bu eser, yazarın okuduğum ilk kitabı. İnce yapılı, yaklaşık 100 sayfadan oluşan ve içerisinde kısa hikâyeler barındıran bir kitap. Sayfa sayısının azlığına bakıp bir çırpıda okunacağını düşünsem de, ben aksine daha seyrek ve sindirerek okumayı tercih ettim. Böyle okunduğunda çok daha keyifli olduğuna inanıyorum.
Yazarın kelime dağarcığının oldukça geniş olduğu her satırda hissediliyor. Metinlerin rastgele bir edayla yazılmadığı, her kelimenin özenle seçildiği çok belli. Her hikâye, okura küçük ama etkili bir mesaj bırakıyor.
Kitabın en sonunda ise ince ama anlamı güçlü, küçük bir efsane yer alıyor. Bence sona saklanması da oldukça yerinde olmuş.
Kısa ama dolu dolu metinleri seven, okurken düşünmeyi ve satır aralarında kaybolmayı seven herkese gönül rahatlığıyla tavsiye ederim. Teşekkürler.
20’li yaşlarAlıntı
20’li yaşlar diyerek başlamak istiyorum bu incelemeye, 20 yaşına hitaben değil de 20-30 yaş arasında okumanın insanı daha keyifli, bilinçli bir hale getireceğinin kanısındayım.. 30 olmama burda 5-6 yıl kalmış biri olarak okumak çok keyif verdi diyebilirim.
Öncelikle Doğan Kitap yayınevimizin böyle bir fikri düşünüp uygulamalarından ötürü teşekkür ediyorum.
Kitap, daha önce bu yayıneviyle çalışmış 33 yazarımızdan 20 yaşlarındaki kendilerine mektup göndermelerini istiyor, okurken aşırı keyif aldım diyebilirim..
Bazı yazarlar gayet ciddi bir edayla, bazısı keyifle yazmışlar. O dönemlerin siyasal sorunlarına, 20’li yaşların verdiği duygu durum hallerine, her birini okurken onların düşüncelerine, kişilik yapılarına, yaşam tarzlarına ucundan şahit olmuş gibi hissetmek bile çok güzeldi, her mektubun başında 20 yaşlarından kalma bir kare yer vermeleri çok nostaljik olmuş..
Okuyacak olanlara, şimdiden keyifli okumalar dilerim, hoşça kalın..