Irmak Melis Yıldız
@IrmakMelis
Kitaplar dokunabildiğin hayallerdir
41 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Sdd
Yazarın okuduğum sanırım yedinci romanı. En beğenileni olduğunu bildiğim için hemen okumak istemedim. Beklentimi çok yükseltmiştim ve buna fazlasıyla değdi.
Okurken acaba benim Tully’im kim diye düşünürken buldum kendimi.. Daha çok Kate’e benziyorum. Tully’e benzeyen yanlarım var elbette ama kuralcılığım, ani bir şey yapamamam, her şeyi mükemmel yapmak istemem, hep bir şeylere koşturmam, herkesin derdine koşup kendimi ihmal etmem hep Kate..
Oldukça hassas olduğum bir dönemde olmamın da etkisiyle on kat kendimi bağdaştırdım ve Kate’in doktora gitmesiyle beraber ağlayarak bitirdim. Böyle bir dostumun olmasını çok isterdim. Çünkü “kız arkadaşlar birbirine iyi gelmez, birbirlerini hayatta tutarlar” Öyle mükemmel bi dostlukları var ki.. Ne olursa olsun hep bir araya geliyorlar. Yazı dili o kadar günlük, fazlasıyla içine çekiyor sizi. Yaşananlara karakterlerden daha çok tepki verdiğinize şahit oluyorsunuz. En bayıldığım şeyse birbirlerini kendilerinden bile daha iyi tanımaları..
Sonunda eşinin, çocuklarının, ebeveynlerinin vedalaşmasını görmek isterdim. Dostluk üzerine olduğu için sadece Tully’nin vedasına şahit oluyoruz..
“Orada, sokağın ortasında durup kendi başına dans etmeye başladı”
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Kardeşlik, Fedakarlık, Sevgi Üçlemesi.
Kristin Hannah’la çok övüldüğü için Ateşböceği Yolu ile tanışmak istiyordum ancak bu eserle tanışmış oldum. İyi ki de öyle olmuş. Hiç pişman değilim. Aksine iyi ki’ diyorum!
Tarih ve savaş içeren eserleri çoğunlukla okumamaya çalışırım; hem tarih bilgim olmadığı hem de savaş konuları beni etkilediği için. Konusunu okuduğumda savaşı görüp vazgeçmememe sebep olan şey; iki kız kardeşin hikayesiydi aslında. O iki kız kardeş benim arkadaşım oldu: Viann ve Isabelle.
Isabelle çok güçlü bir karakter. Asi, korkusuz, idealleri uğruna savaşan, daha maskülen bi karakter.
Viann ise daha uysal, uyumlu, çekingen. Isabellenin savunduğu şeyler ve davranışları başından sonuna aynı olduğu halde, Viann değişime uğruyor. Daha korkusuz, daha hakkını savunan bir kadına dönüşüyor. Bu değişime şahit olmak şahane! İkisinin de yaşadığı şeyler çok ağır. Çok derin fedakarlıklar yapmaları gerekti. Bunlara rağmen çok cesur davranıp, beni çok etkilediler. Sevgisiz büyümüş iki çocuğun, büyüdüklerinde sevgilerine bu kadar sahip çıkmaları takdir edilesi..
Sonunda elbette hüzünlendim. Yüzümde asıldı; ölümler, hastalıklar için; güldüm de kavuşmalar için. Kalbimi hem paramparça ettin, hem de mutlulukla doldurdun.
Okuyun, okutturun :)
Kalplere dokunan canım küçük kız Momo!
Kitap konusu itibariyle aslında soyut bir kavramı anlatıyor; ZAMAN!
Soyut bir kavramın nasıl somutlaştırılabileceği öyle güzel bir olay örgüsüyle anlatılmış ki.. Durup düşünüyorsunuz. Eskiden insanlar herhangi bir şey yapmak için çok zaman harcarlarmış. Birinden haber almak için günlerce beklerlermiş, tarlalarda saatlerce çalışırlarmış, çamaşırları ellerinde saatlerce yıkarlarmış gibi. Şimdi bu saydığım örneklerin ve benzerlerinin bir çoğunu çok az vakitte halledebiliyoruz ama hala zaman'ım yok diyip duruyoruz. Durup güzelliklerin farkına varacak, onları izleyecek zaman' bulamadığımızı söylüyoruz. Hep bir şeylere koşuşturuyoruz. Çevremizde olup bitenle ilgilenmiyoruz. Aslında kendimize en büyük kötülüğü yapıyoruz ama henüz farkında değiliz. Bu kitaptaki zaman hırsızları duman adamlarken, şuanın zaman hırsızları; telefon, doyumsuzluk, yetinmeyi bilmemek.. Bu kitabı okuduktan sonra eminim ki kendinize bu kötülüğü yapmayacaksınız ve 'zamanım yok' cümlesini sileceksiniz. Kendinizi yolda giderken bir anda gökyüzünü izlerken, bir çiçeği koklarken, bir köpeğin başını okşarken bulacaksınız. İnsan eğer isterse, herşeye ayıracak zaman bulabilir, bunu hiç unutmayacaksınız.
"Oysa zaman yaşamın kendisiydi. Ve yaşamın yeri yürekti."
Benim Shanti'm
Kitabı okuma isteğim ismini gördüğümde yeşermeye başladı. Kitabın kapağını okuduğumda sonuna dair bir fikir oluşmuştu ki bu ilk kez başıma geliyordu. Bir romandan öte kişisel gelişim içereceğini net olarak tahmin etmiştim. Beni yanıltmadın.
Maëlle ile o kadar benziyoruz ki.. Her düşüncesi, her söylediği bana "E bu benim düşüncem" dedirtti. Okuduğum hiçbir kitaptaki karakter beni bu kadar yansıtmamıştı.
Hayatımda yaşadığım olaylara öyle güzel ışık tuttu ki; farkında olmadığım şeyleri anlama, farkında olduklarımı yapabilme, denediklerimi başarabilme gücüyle doldum. Egomu nasıl susturabileceğimi, öfkemi nasıl kontrol edebileceğimi, sevgi ve korku kapılarının benim elimde olduğunu, pozitif düşünmeyi, bir bütün olduğumuzu, karşımızdaki kişinin aslında kendimiz olduğunu, nelere öncelik vermem gerektiğini, önce kendimi sevmem gerektiğini, affetmeyi , geçmişimde ya da geleceğimde değil şuan da yaşadığımı öğrettiğin ve benim Shanti'm olduğun için teşekkür ederim.
'O halde kaseni kumla doldurmaktan vazgeç, Maëlle. Hayallerini yaşa; kendine, kalbine, bedenine, arzularına, sevdiklerine özen göster.'
Canım Shakespeare!
Bir Shakespeare klasiği. Aşk, intikam, iktidar, ölüm..
Shakespeare genellikle aynı konular üzerinde durur ancak her eserinde bir konu ağırlıktadır. Bu durumun yaşadığı zamanla bağlantısı olduğu kuşkusuz. Bu eserin diğer büyük tragedyalarından farklı bir akışı var. Çünkü bu eser yazdığı romans'lardan biri. Bu sebeple Shakespeare'in kalemini tanımak isteyenler bu eserle başlamasın derim.
Kadının sahip olduğu değerleri, toplumdaki yerini, cinsiyetçiliği, gücü anlatış şeklinin yeterli olduğunu düşünüyorum. Hala yaşanılan sorunlar anlatılırken tekrara düşülmemesi hoşuma gidiyor.
Leydi, sen okuduğum en güçlü karakterlerden birisin. Kraliçe olmak için sevdiğin adamı terk etmediğin ve bu uğurda yaptığın şey bende hayranlık uyandırdı.
Govianus, o yaşadığın olayın travmasıyla kolayı seçmek yerine ölmeyip zoru seçmen beni derinden etkiledi.
Ve Zorba, sana kitabın başında da ısınamamıştım ama sonunda senden iğrendim.
"Aşk söz konusuysa, değerli hanımım,
Kişiler arasında fark kalmaz,
Herkes aynı ayrıcalıklı duruma sahiptir."