Arkamı döndüm.
Hemen idrak edemedim. Gördüğüm şeyi.
Rhys kanatlarını altına alıp yere boylu boyunca uzanmıştı.
Uyuyormuş gibiydi.
Ama bir nefes aldığımda...
Yerinde değildi.
Her nefesimde yükselip alçalan o sey. Içimde ikinci bir nabuz
gibi atan o sey.
Eşlik bağı.
Yerinde değildi. Gitmişti. Çünkü Rhys'in göğsü.. hareket etmiyordu. Rhy...ölmüştü.
Savaş meydanı kanla vıcık vıcık olmus bir çamur çukuruna döndü. Cesetler zırhlarına vuran sabah guneşiyle ışıl ışıl parladı. Hiç dagılmadan sürekli yüklenen Illyria safları tarafından geriye doğru itildikçe itilen Hybern kanadı panıkledi.
Gözlerimi kırpıştırarak yanma hissini bastırdıktan sonra elini tutup kalbimin üzerine koydum. Kalp atışlarımı hissetmesine izin vererek onu son bir kez öperken, son yıldızlar da gökyüzünden silinmiş, aşağıdaki ordu savaşa uyanmıştı