Her şeye karşın, doğadan bir parça bu; canlı, gerçek doğadan bir parça. Peki o tuhaf, insanı huzursuz eden duygu nereden kaynaklanıyor? Doğayı böylesine milimi milimine tuvale aktarmak mı yanlış olan yoksa? İnsana rahatsızlık veren eksiklik, doğaya fazla sadık olmaktan mı kaynaklanıyor? Ya da bir konu, özüne nüfuz etmeden, ondaki bütün anlam katmanlarını açığa çıkaran gizemli ışığı yakalamadan duyarsızca ele alındığında, ortaya çıkacak olan şey, yalnızca insanın içini allak bullak eden korkunç bir gerçeklik midir?
Her şey iyi giderken, yabancı bireylerin varlığı onlar için sorun teşkil etmez... Ancak ne zaman ki bir tehlike başgösterir, kendilerinden olmayanı kurban ederler. Bazıları bu davranışı ahlaktan yoksun bulabilir. Bunu söyleyenler, en büyük ahlaki değerin yaşamak olduğunu bilmeyenlerdir.