Işıl çelikkol yılmaz
@Isilina
10 okur puanı
Eylül 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Veda anını öyle soft nasıl anlatabildin mesela? Ortada bir kopuş varken , gözler yaşarıp kederlenecekken tam , eskilere gidip o aklında canlı tutmayı tercih ettiğin anılara tutunmak .. Bu kitabı gözlerim yer yer dolarak , basit kelimelerle (tartışılır burası ) anlamı bu kadar derin hissederek okudum . Bence saf bir ayrılık bir veda kitabı değil , aynı zamanda onu hatırlayış şeklini seçmek , gözün görmese de kalbinde güzel taşımak üzerine ..
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bu kitap beni öyle içten etkiledi ki ! Kitabı bir günde okudum dili çok açık ve rahat , bir o kadar da duyguları çok iyi aktarıyor . Fugui karakteri başta zayıf hatalar yapan iken hayatın onu getirdiği noktaları , kopuşları , ayrılıkları yaşarken yeniden yaşamak zorunda kalmayı ve bunu başarmayı aktarıyor , ben yapabilir miydim bilmiyorum diyorsun okurken ! Zamanında yasaklanmış muhtemeln duygusal yükünü kaldırmakta zorlandıklarını düşünüyorum . Ben zorlandım , tadı kaldı !
Öncelikle Ayşe Kulin harika araştırmacı bir yazar onu bekletmek isterim . Yakın tarihte yaşananları gerçeklerken esinlenerek aktarmasına bayıldım . Kitaptaki ana karakterlere kitabın sonunda ee noldu peki derken bitirdim kitabı . Bir yerler eksik kaldı gibi hissettim , bir yerden sonra bir bölüme odaklanıldı ve orası aktarıldı gibi hissettim . Genel anlamda sürükleyiciydi evet ama ya sonra ne oldu , diğer karakter ne yaptı ? Yarım kaldı bende , bence
Vincent’in kardeşine yazdığı bir dizi mektuplarla ressamlığa olan bakış acısını , farklı tarzda resimler yaparken bunları satamamasına rağmen kardeşinden maddi destek almak zorunda olmasına rağmen ‘bir gün anlayacaklar’ inancıyla yoluna devam etmesini hayranlıkla okudum . Yaşadığı zorluklar mıdır onun sonunu getiren ? Yoksa değer görememek midir o toplumda ? Ya da o çok sevdiği sarının melankolisi mi onu yıkıma götüren ?
Ne kasar sürükleyici ve akıcıydı. İki günde basından ayrılmadan okudum bittiğinde üzüldüm hatta. Kendimize yarattığımız sınırlara savaş açan bir karakter Martin Eden ve bu yolda sarfettiği çaba ben olsam acaba bunu yapabilir miydim diye insana sorduruyor. Ve aşk ... gerçek aşk nedir gerçekten birini sevmek nedir sorusunun belki de en acı yanıtı bu kitapta var. Kitabı kapattığında aklında bir cümle kalıyor “...bunları ben o zaman yazmıştım ...” sitemkar olup aydınlıktan, pes etmeyen bir adamın savaşımdan karanlığa geçiş hikayesi ..
