Uçsuz bucaksız, bitmez tükenmez bir merdivenden düşüyormuş gibi geldi ona. Derinlerde bir yerde her yanını karanlık sardı. Bir tek bunu algılayabildi. Bir karanlıktaydı artık. Bunu fark ettiği anda, farkındalığı da sona erdi.
“Ve sen, onunla aynı çaresizliği hisseden iyi yürekli insan, sen de onun acılarında teselli bul, kör talihin ya da hataların yüzünden kendine yakın birini bulamadıysan , bırak bu küçük kitap dostun olsun.”
“Sakın tepenize bir sırça Köşk kurmayınız. Ama günün birinde nasılsa böyle bir sırça Köşk kurulursa , onun yıkılmaz, devrilmez bir şey olduğunu sanmayın. En heybetlisini tuzla buz etmek için üç beş kelle fırlatmak yeter.”