Yasmin Baytak
@Iskaasayss
Allah'ın ahlâkı ile ahlâklanmak dileğiyle ☘
youtu.be/8gtKVLN-qdk
T.C Manisa Şehir Hastanesi
Kırklareli Üniversitesi
İzmir, 28 Nisan 1997
155 okur puanı
Mayıs 2017 tarihinde katıldı
Yıllardır elimin altında bulunmasına rağmen henüz okuyabildiğim bu kitabı bunca zaman görmezden geldiğime hayret ediyorum. Sabahattin Ali klişeleşmiş olan 'insandan kaçınma' konusunu öyle derinlikli ve öyle betimleyici işlemiş ki yalnızca bir roman okumuş olmuyor,sizler de olayların birer parçası haline geliyorsunuz. Çok uzun zamandır bir kitabı bağrıma basıp hıçkırıklara boğulmamıştım.. Duygu ve dram haricinde psikolojik ve insani açıdan da sizi düşünmeye itiyor.Hiç kimsenin dışarıdan göründüğü kişi olmayışının, şuanda bulunduğu hale gelene kadar hangi evrelerden geçtiğinin tahlilini okudukça 'empati' ve 'önyargı' kavramları ayrı bir önem kazanıyor. Benim üzerimdeki tesirlerinden birisi de karşılaştığım insanları daha incelikli izleyip 'acaba neler yaşadı da böyle bir insan oldu?' merakını uyandırması oldu.
Kürk Mantolu Madonna ve Raif ile hemhal olup,onları anlayabilmeniz dileklerimle..
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
'Davulun sesi uzaktan hoş gelir.' atasözünün somutlaşmış bir örneği nispetinde, yarı otobiyografik bir roman. Uzaktan bakıldığında ihtişamlı görüntüsüyle hayranlık uyandıran,birçok yönden donanımlı,kültürlü,eğitimli ve entelektüel,alt sınıflarda erişilme arzusunu harekete geçiren burjuvazinin aslında ona yaklaştıkça ne kadar sığ,dogmatik ve zannedilenin aksine entelektüellikten uzak olduğunun farkındalığıyla açığa çıkan hayal kırıklığından bahsediyor. Eğitimsiz bir alt tabaka mensubu Martin önce aşkı uğruna kendini eğiterek aradaki sınıf farkını bir nebze olsun kapatacak,sonrasında aydınlandıkça ve bu sınıfa yaklaştıkça her şeyin gösterişten ibaret olduğu bir tiyatro oyunundan farksız olduğunun verdiği hayal kırıklığıyla bu saygın(!) tabakadan nefret edecekti. Burjuvazinin entelektüellikle uzaktan yakından alakası yoktu,belki birkaç gerçek entelektüel bulunabilirdi ancak neredeyse tamamı saygın ve değerli(!) görüntülerine hapsolmuş,içi boş beyinlerden ibaretti. Hepsinden nefret edecek ancak eski yaşamına da dönemeyecekti. Ne alt tabakanın bayağılığına katlanabilecek ne de burjuvazinin ikiyüzlü ve cahil oluşuna katlanabilecekti. Hiç kimseye tahammülü kalmayacak,onu tanımlayacak en yerinde cümle şu olacaktı:
Yeni bir cennet bulamamıştı,ama kaybettiği eski cennetini de bulamıyordu..
Her bir karakteriyle ayrı ayrı gülüp ağladığım,onlarla iç çektiğim bu kitap hiç bitsin istemedim. Sabir'le evladımdan ayrıldım,Pervane ile kimsenin görmediği o insan oldum,Nebi ile pişman, Peri ile hep bir arayışta oldum.. Abdullah ile eksik.. Hikayenin sonunda isterdim ki Abdullah da hatırlayabilsin Periyi.. Onun için sakladığı kuş tüylerini,kardeşi Peri'ye yazdığı satırları.. Çok anlamlıydı,herkesçe okunmalı
