Çağrı Yücel
@Iskarta
Mizantropimsi
Dostoyevski sonunda tüm olayları birbirine bağlayarak bana Charles Dickens’i hatırlattı. Onun roman yazım tekniğini. Ama “Gerçeğin her şeyin üzerinde tutulmasını isterim.” düşüncesini barındıran yazar, böylesi romantik ve tesadüfi bir bağlamı neden yaptı anlamadım. Açıkçası bana biraz komik geldi. Okunur mu? Elbette okunur. Çünkü harika sayılacak karakter analizleriyle dolu bir kitap ve betimlemeler üst sınırda.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Her ne kadar birey kavramı bireyselliği doğurduysa da,
Varsın ezilmiş, aşağılanmış olalım, madem hep beraberiz, önemi yok bunun; varsın bizi şimdi ezen, aşağılayan, o çıtkırıldım, kibirli yaratıklar zafer kazansınlar! Bizi diledikleri gibi taşlasınlar! Korkma ..... el ele yürüyeceğiz!
Türkiye'de para üstünün Rusya'da karşılığı :D
Şekerlere gelince, bunu pek iyi hatırlamıyorum, diye başladı. Evvelsi gün bir bakkaldan aldım, ama ne diye aldığımı ben de bilmiyorum. Kim bilir, belki ulusal ticaret ve sanayiyi desteklemek amacıyla yaptım bunu.
Nedense fazlaca güldüm :D
Ona, dilim döndüğü kadar, insanlarla ilgili çeşitli hikayeler yazdığımı, bunların bir araya toplanarak roman, büyük hikaye adıyla kitap halinde basıldığını anlattım. Derin bir merakla dinledi.
-Yazdıklarınız gerçek mi?
-Yoo, uyduruyorum.
-Neden yalan yazıyorsunuz?