Çağrı Yücel
@Iskarta
Mizantropimsi
AÜ / Devlet Konservatuvarı
Eskişehir
1994
183 okur puanı
Aralık 2016 tarihinde katıldı
İlkgençlik döneminde okunsa etkisinden çıkamayacağınız bir kitap olabilir. Yaş aldıkça etkisi hafifleyecek olan bir eser. Kitap kapağında Sartre ve Camus kadar etkili demiş ama bu çok iddialı geldi. Kitabı Akyüz kitabevinden okudum. Kadıköy’de kurulmuş bir kuruluşmuş şu an akıbetini bilmiyorum. Kadıköy’ü görünce neden böyle yazdıklarını anladım. Okumazsanız bir şey kaybetmezsiniz ama çengel bulmaca çözmek daha eğlenceli olabilir.
Uzun zamandır bir kitap alıntısı, inceleme yapmamıştım. Ta ki bu kitabın 6.4 puan olduğunu görene kadar.
Kitap okumaya başladığımda kalın olmayan, "akıcı", sonunu merak edebileceğim şeyleri tercih ediyordum. "Harika ve akıcı" deyip başka bir kitaba başlıyordum. Sonra sonra edebiyatın katmanlarını yani edebi değeri, atmosferi, dil ustalığını, teknikleri kısacası kurmacanın inşası denilen şeyi fark etmeye başladım. Bir kitabı nitelikli yapan şeyler üzerine düşündüm, okudum ve yazdım. Bu kitap o okumalarım neticesinde diyebilirim ki "kusursuz bir eser." Eserin 6.4 olarak puanlanmasını kimse kusura bakmasın ama kaldıramadım. Kurmacanın kralını yapmış bir kitaba bunun hak görülmesi zoruma gitti. Allah aşkına 2 puan veren mi ararsın 3 puan veren mi ararsın. Ya sizin 10 puanlık dediğiniz eserler nasıl eserler? Sanırım onları görsek Stendhal sendromundan toprak olacağız biz. Bu kitapta gözünüze batan ne var mesela? Hangi noktası hatalı? Zamanı mı kuramamış, karakterler mi canlı değil? Diyaloglar mı yapay? Zamanının ruhuna mı ters düşüyor? Mekanlar mı doğru seçilmemiş? Bu puanı görünce; kitapçılardaki göz hizası raflarında çok satanlarla karşılaşıp en alt rafta Sait Faik görmemden farksız bir ruh haline girdim.
Herkese puan, beğenme ve inceleme hakkı verilmemeli. Lütfen site yöneticileri bu durumlarla ilgilensin. Çöp olup gidiyor site buna üzülüyorum.
Siz benim neler çektiğimi nereden bileceksiniz
Sinemaya çocuk gözüyle bakan usta yönetmenin 4 yıllık yaşamını okuyup “yahu, ben ne şanslı biriymişim” diyerek kapatacağınız bu kitap, karpuz kabuğundan nasıl gemiler yapılabileceğini de anlatıyor.
Hayat herkese adil davranmıyor. Bazıları onu yoksulluk, hastalık, çaresizlik içinde kırık tırnaklarıyla betonu kazıyarak altından çıkarmak durumunda kalıyor.
İncelemelerde kitap hakkında bilgi vermeyi hiç sevmedim. Daha çok bende bıraktıklarıydı hep yazdıklarım. Bu kitabın bende bıraktığı etki “kanayan bir kalbin içinden gülümseyerek bize doğru bakan temiz yüzlü bir çocuk resmi” oldu.
İyi ki bu dünyadan geçmişsin Ahmet Abi.
Beat Kuşağı'nın en duygusal ve en özel yazarından harika bir metin. Alegori, enteresan bir kurgu ve konu... Mide bulandırıcı bir cips kadar lezzetli ve baharatlı bir kitap desem sanırım kitabı gerçekten anlatmış olabilirim. Herkese iyi okumalar.
Kokular üzerine üstadından kapsamlı bir çalışma olmuş. Genel kültürünüze çok fazla şey katacak bir eser. Bazen gülümseyerek, bazen “yuh artık” diyerek okuyacağınız belki de Türkiye’de benzeri olmayan bir eser.
