Yazılmamıştır mola vermemiz
En yakın duraklarda,
Gerçekleşen düşlerle yetinmeksizin,
Sarılır ruh yenilerine,
Sonsuzluktadır ancak durgun göllere varmak.
Bu dünyada ise
Düşmeyi sürdürmektir en büyük beceri.
Bir kez başarmış olma duygusunun baskınına uğrayıp,
Kanatlanmaktır sezgilerin evreninde,
Hep daha derinlere.
Sana gelince, ey görkemli sihirbaz, senin iktidarına
Bırakılmıştı bütün bir yaşamı
Tek bir imgenin
Zorlayıcılığında yoğunlaştırmak, sen dile getirdiğinde,
Bir kader gibi kapanırdı dize
Ve en hafifinde bile
Bir ölüm vardı, korkmazdın eşiğini aşmaktan,
Ne var ki
Elinden tutup götürürdü önünden giden Tanrı.
Sen, ey değişken ruh,
Hepsinin en değişkeni!
Hepsi de
Nasıl yerleşmişler bir şiirin sıcaklığına,
Keyiflerine bakarak
Ve dolayısıyla karşılaştırılamayacak kadar zayıf.
Yalnızca sen ilerlemektesin ay gibi.
Ve aşağıda senin ancak
Vedalarda duyumsadığın,