Küçük çocuk :
- Sen bir melek misin?
Ben:
- Ne?
Küçük çocuk :
- Annem bana kimin bileklerinde işaretler varsa onların melek olduklarını söylemişti.
Ben:
- Hayır, bir melek değilim.
Küçük çocuk :
- Tabiki de öylesin. Annem dedi ki sadece melekler kendilerine zarar verirlermiş çünkü dünyadaki yaşamları sevmezlermiş. Bu dünya onları paramparça edermiş ve tekrardan cennete dönmek isterlermiş. Kendi acıları ve başkalarının acılarına karşı çok hassaslarmış.
Ben:
- Biliyor musun, annen bir bilge.
Küçük çocuk :
- Teşekkür ederim. O da bir melek ama çoktan evine döndü.
Üşüyor insan. Kış bahane. Havadan soğuk insanlar var. Düşüyor insan. Ayaklar takılmasa dahi çelmeler var. Tebessümlere kanmalar, ardından kanamalar var. Küsüyor insan. Ter ve gözyaşıyla bezenmiş hakedişlerin kursakta kalan hevesleri var. Gül tutanlara taş atan var. Işte böyle böyle düşüyor insan . Bir uçurumdan değil, bir başka insanlardan çoğu zaman...