İslim Kaplan
@Islimkaplan
Şu anda okuduğu kitaplar
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
In dreams begins responsibility
Saçmalık, şunu belirtmeyi boynumun borcu sayarım ki insanlar ölmez ,sadece büyülenirler...tanıman gereken bir yazar söylemiş bunu,bizi seven ama çok çok çok sevenler için büyüleniriz,balon gibi havada asılı kalırız ama bizi kimse göremez,yalnız bizi sevenler ama çok çok çok sevenler görür ve onlar ayaklarının ucuna basarak küçücük,ufacık bir sıçrayışla,havadan oluşan bacaklarimizdan yakalayıp bizi aşağıya çekerler, yoksa yine yükselip uçmaya başlarız.
Bütün hayvanlar içinde,ölüm törenlerine hayran olduğum tek hayvan fildir:Çok garip bir biçimde ölürler, bilir misin? Bir fil,saatinin gelip cattigini hissettiği an sürüden ayrılır ama tek başına değil,kendine bir arkadaş seçer ve birlikte yola düşerler. Savanalarda koşarcasına yürümeye başlarlar, artık ne kadar hızlı gittikleri ölmek üzere olanın acelesine bağlıdır...giderler giderler,belki kilometrelerce yol alırlar ve en sonunda can çekişen fil ölmek istediği yeri bulur,bir iki kez dönüp yere bir çember çizer, artık saatinin geldiğini bilir,ölüm kendi içindedir ama onu bir mekana yerleştirmek ister gibidir,tıpkı bir buluşmaymış,ölümle kendi dışında yüz yüze gelmek istermiş, günaydın bayan ölüm,işte geldim dermiş gibi...Doğal olarak,çizdiği gerçek bir çember değildir ama,deyim yerindeyse,sanki ölümün haritasını çizer...ve o çemberin içine yalnız kendisi girebilir çünkü ölüm özel,çok özel bir olaydır ve can cekisenden başka kimse o cembere giremez...işte o zaman arkadaşını bırakır, sağ olasın, hoşçakal der ve öteki de sürüye döner...
Hayat,hastalıklı bir insanın yorgun gözlerini yakan güçlü bir ışık gibiydi.
