İsmail ünsal
@Ismail1965
Geride yaşantılarımın anlamı,
ufukta yaşamıma verdiğim anlam
Bilşsel varoluşcu yolda nasıl değişirim?
Bu kitapla Stefanie Stahl'ın "İçindeki çocuk yuva bulmalı" ve Yalom'un son kitabı "Günübirlik Hayatlar"ı okuduktan sonra karşılaştım. Stahl, iççocuğun olumsuz ve olumlu yorum kalıplarını (Glaubenssätze) ve bunun yetişkinlikte nasıl bilinç altında ve ilişkilerde etkili olduğunu irdeliyor. Bazı yorum kalıplarının bir süre faydalı olsalar da yetişkinlikte nasıl olumsuz bir rol oynadıklarını anlatıyor!
Yalom, son kitabında varoluşsal bir sorun olarak yaşlılık ve ölüm karşısında insanların kaygılarıyla bir terapist olarak nasıl çalıştığını (varoluşsal bilişsel therapi ile) öyküleriyle dile getiriyor.
Şimdi gelelim kitabımıza.... Bu kitabı okuma klübümüzdeki dostum Yusuf "senin ilgini çeker" diyerek önerdi! Kitabın varoluşsal, sofistik bir yanı olduğunu söyledi.
Kitabı karıştırdığımda birkaç terapi öyküsü ilgimi çekti. Sonra kitabı baştan alarak ilgiyle, altını çize çize okudum.
Ben psikolog değilim, ancak danışmanlık yaptığım için konuşma ve dinleme süreçleri bana yabancı değil. Sanırım kitap yaşam bilgisi açısından fazla terapoitik, terapi yapan psikologlar içinse, fazla bildik konular olabilir. Benim gibi bu konularla ilgili ama terapi alanından uzak insanlar için bilişsel (alm. Kognitiv) varoluşsal çözümlemeyi anlamak için iyi bir kitap. Kitabın sonuna kısa bir sözlükcük konulsa iyi olurdu. Davranış terapisi, vs gibi birkaç kısa açıklama gerekli. Google'de de var ama, yazarın bakış açısını bilirdik. Ya da 'gövde yorum', 'dal yorum' vs gibi yazarın kavramlarını da açıklasa iyi olurdu. Bir de kaynakça yok. Bunlar ne yazık ki eksiklik.
Kitaba gelince. Kitap üç bölümden oluşuyor. Birinci bölümde bilişsel süreç örneklerle anlatılıyor! Olay olduğunda yorum, duygu, davranış süreci bilişsel süreç ve sorumluluk açısından örneklerle ele alınıyor. Örneklemeler biraz savruk
Reklam
Ölüm herzaman her yerde, yasam burada su anda
10 Terapi öyküsü ile bugün buraya dönmenin, hikayelerin biraktiğı izlerin, o andaki yansımalarını, ölümün gölgesindeki insanların yaşantılarıyla okudum. 82 yaşındaki babamin sesini duyar gibi oldum, annemin bel ağrısıyla yaşayışını, her öyküde biraz da benim çabalarım, korkularım, düşkırıklıklarım vardı. Öte yandan Irvin Yalom öykülerden kendi terapi iç dünyasını yansıtarak, bugün buraya geri getirdi. Bu insanların yaşadıklarını okudukça bu sende nasıl bir iz biraktı? hangisini hatırlayacaksın, hangi öykü unutulacak...
kitaptaki son alıntı hâlâ zihnimde...
"O halde sana ait olan bu ufak zaman diliminden doğayla uyum icinde geç ve memnuniyetle tamamla yolculugunu. Tıpkı olgunlaşan bir zeytinin, düşerken kendisini yaratan doğayla ve üstünde büyüdügü ağaca şükran duyması gibi." M . Aurelius, Düşünceler.
Bu kitapla şunun ayrımına vardım, hiç ölmeyecek gibi yaşayan insanlar ne kadar kırılgan ve ölümlü. Yaşayanın ölecek olduğunu bilenden bir farkı yok. Ha bugün ha yarın ölmüşsün! Sonunda herşey bir Hiçlikte sona eriyor. Bu nedenle yaptığın iş ne olursa olsun, severek yap, erdemli ve saygıyla yaşa, ötesi hikaye!
