Bir insan her şey de ölçütü 'kendisi' olmalıdır. Her insan 'kendi' ölçütünde sevmeli, 'kendi' ölçütünde nefret etmeli, 'kendi' ölçütünde konuşmalı, 'kendi' ölçütünde düşünmelidir. Her şeyde kendisini baz almalı, sınırlarını belirlemelidir. Sınırlarını daraltmamalı, sınırlarını aşmamalıdır.
şüphe eden insan şüphe ettiği anda düşünmektedir. Düşünmek ise var olmayı gerektirir; çünkü şüphe etmek için, şüphe eden bir varlığın olması zorunludur. Böylece Descartes kendisinden şüphe edilmesi mümkün olmayan, kesin bir ilk bilgiye vanr: 'Düşünüyorum, o halde vanm (Cog i to er go sum)'. Bu, görüldüğü gibi şüpheden bilgiye geçiştir.
Descartes sonunda her şeyden şüphe etmenin mümkün olduğu, ancak şüphe eden insanın, şüphe ettiği anda, şüphe ettiğinden şüphe etmesinin mümkün olmadığı görüşüne vanr.