Nasıl gözlerimiz görmeye, kulaklarlımız duymaya yarıyorsa, insanın yüreği de zamanı algılamaya yarar. Kör biri için kuş sesleri nasıl boşunaysa, yürekle algılanmayan zaman da öyle boşa gider, kaybolur.
Zamanı tasarruf edeyim derken aslında başka şeylerden tasarruf ettiğinin farkında değildi. Yaşamlarının gitdikçe daha zavallı, daha tekdüze ve daha soğuk geçtiğini kavramak istemiyorlardı.
Herkes çok iyi bilir ki bazen bir saatlik süre insana ömür kadar uzun gelirken, bazen de göz açıp kapayıncaya kadar geçib gider. Zamanın bu garip kısalığı və uzunluğu, o saat içinde yaşanan olaylara bağlıdır.
Çünki zaman, yaşamın kendisidir. Ve yaşamın yeri yürektir.