Mâvi
@Jabaars
Beden olarak her insan tektir, ruh olarak asla!
810 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Ah! Mösyö, bir mutluluk şakası yapıp bir insanı umutsuzluğa sürüklemeyin.
"Mutluluğun ve umutsuzluğun ne olduğunu iyi bilirim ve insanların duygularıyla asla oynamam."
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
"Ah!" dedi Başrahip garip bir ses tonuyla. "Peki mutlu mu?"
"Ah! Bunu kim bilebilir? Mutsuzluk ya da mutluluk duvarların sırrıdır; duvarların kulakları olsa da, ağızları yoktur; böyle bir servetle mutlu olunuyorsa, Danglars mutlu olmalı."
"Dur bakalım," dedi içinden, "mantıklı davranalım! Felaketlere alışmış biri olarak bir hayal kırıklığıyla altüst olmayalım; yoksa boş yere acı çekmiş olurum! Umudun ılık soluğunu derinliklerine kadar çekerek genişleyen yürek, buz gibi bir gerçeklikle içe kapanırsa parçalanır!
"Zaten bu sefil ve aşağılık yaşamı sürdürmek yerine ölmek daha yerinde olacak."
Böylece daha üç ay önce özgürlüğün özlemini çeken Dantès artık özgürlükle yetinmiyor, zengin olmanın özlemini çekiyordu; bu Dantès'in değil, insanın gücünü sınırlarken onu sonu gelmeyen isteklerle donatan Tanrı'nın hatasıydı.
Yalnız kalmak ihtiyacı..
Ara sıra böyle oluyordu: Bu dünyada yalnızlığa itilmiş olan Dantès bazen şiddetli bir yalnız kalma ihtiyacı hissediyordu. Zaten hangi yalnızlık gece karanlığında, enginliğin sessizliğinde ve Tanrı'nın bakışları altında denizde tek başına yol alan bir gemininki kadar dokunaklı ve şiirsel olabilirdi?