Mâvi
@Jabaars
Beden olarak her insan tektir, ruh olarak asla!
809 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
İnsan bir de Dostoyevski'ye aşık..
Şöyle bir şey var: Aziz Dostoyevski ve sevgili Stefan Zweig bir süre ayrı kaldığımda içimde kocamaaan bir boşluk hissi bırakan ve özlemden burnumun direğini sızlatan dostlarımdır benim. Kumarbaz'ı elime aldığımda, tamam dedim, şimdi dünyayı sessize alma zamanı. Çünkü hasrete vuslat, özleme de bir son vermek gerek. :))
Dostoyevski yine yanıltmadı, yine kendimi edebiyatın müziğiyle sözcükler eşliğinde dans ederken buldum.
Büyükanne Antonida Vasilyevna'yı çok sevdim. :)) Onun huysuzluklarını okurken çoğu zaman kahkaha atarken buldum kendimi. Sanki bir tiyatro oyunu seyrediyormuşum gibi bütün karakterlerin mimiklerini görebiliyordum. (Hattâ büyükannenin sesini bile duydum bir ara..:)))..)Generalin çaresizliği, çaresizliğine rağmen tepeden bakan halleri, Polina Aleksandrovna'nın hüznü, Des Grieux'ün dayanılmaz kibri, Matmazel Blanche'ın şuh kahkaları, Bay Astley'in aristokrat duruşu ve Aleksey İvanoviç'in şaşkın aşık halleri... Hepsini gördüm hepsini.. Dostoyevski bunu hep yapıyor zâten! Okuru okur olmaktan çıkarıp seyirci koltuğuna oturtuyor ve şimdi oyunumu seyret bakalım diyor. Evet tam olarak böyle diyor.
Dostoyevski... :)) Senin bir insan olmadığına eminim bayım.. :)) Evet evet, eminim, sen kesinlikle insanüstü bir varlıksın sevgili dostum Dostoyevski!
Dostoyevski eserlerinin okur önerilerine ihtiyacı olmadığını düşündüğüm için öneride bulunmuyor, hiç ara vermeden bir başka Dostoyevski eseri (Budala) ile dostumla eşsiz sohbete kaldığım yerden devam ediyorum.. :))
Reklam
Baban da olsa, sorgula!
Ununu elemeden eleğini duvara asma!
Bu deyim öyle uygun bir konu üzerine kullanılmış ki, eminim türetenler bile bu kadarını tahmin edemezdi.
Din! Yazarın deyimi ile olgu. Günümüzde ise herkesin kendi algısını din diye insanların gözüne soktuğu, en küçük eleştiri getireni bile din düşmanı ilan etmeye müsait bir zemin! İşte Elek tam da burada, hurafe ve bid'atları eleyip dinden ayıklamak için kaleme alınmış bir eser olarak karşımıza çıkıyor.
Bin dört yüz küsür yıldır insanların kendi algılarını dine dahil etmeleri suretiyle, din ile uzaktan yakından ilgisi olmayan o kadar çok bid'at din zannediliyor ki... Akledebilen, düşünen, fikir üreten insanlar bunlara bid'at dediğinde geçmiş zamanlarda çeşitli zulme mâruz kalmış, işkenceye tâbi tutulmuş, ve bazıları (İmam-ı Azam Ebû Hanife, Hallac-ı Mansur, Nesimi) hunharca katledilmişler. Günümüzde ise bu insanlara sosyal medya üzerinden sistematik bir linç uygulanıyor.
Düşünürün, Evrende en büyük ziyan sorgulama yeteneğini yitirmiş bir beyindir sözüne atıfta bulunurcasına, yazar, eserinde sorgulamaya oldukça fazla yer vermiş. Zihinsel ve düşünsel gelişimin ancak özgür ortamlarda söz konusu olduğunu, özgür ortamları da sâdece sorgulama hakkını elinde tutan toplumların hak ettiğini sıkça tekrar ediyor İzzet hoca ve Enfal suresinden bir örnekle söylemini destekliyor: "Allah katında insanların en kötüsü aklını işletemeyenlerdir!"
Ve, baban da olsa sorgula! diyor.
İdeolojiye dönüştürülen dinin din olmaktan çıkıp, insanlara hükmetme ve ideolojik üstünlük sağlama aracı hâline getirildiğini vurguluyor yazar. Ve bir anda, gözümün önünde, cuma hutbesinde, elinde kılıç diyanet İşleri Başkanı beliriveriyor nedense?!
Yazarın, katıldığım bir diğer görüşü de çocuklara din eğitimi verilmesinin sakıncası idi. Zebaniler, şeytan, cinler,
Beni yine hayâl kırıklığına uğratmadın, teşekkürler sevgili Stefan Zweıg..
Sonsözü de okuyup kapağını kapattıktan sonra büyük bir saygı ile sarıldım kitaba.. Evet. Sımsıkı sarıldım hem de.. Ve şunu bir kez daha anladım ki: Seni okumaktan asla bıkmayacağım, eserlerini okumaya asla doyamayacağım. Müthiş bir bağ kurdum seninle, bu bağın kopmasına asla izin vermeyeceğim. Düşünüyorum da, çekilmez insanlarla hınca hınç dolu bu dünya denen hana iyi ki uğraşmışsın. İyi ki yaşamı daha da tahammül edelebilir kılan silinmez izler bırakmışsın ardında. Seni tanımak, seni anlamak, sözcüklerinin sihriyle kendimden geçecek kadar seni sevebilmek ayrıcalığına erişebildiğim için çok şanslı sayıyorum kendimi. Kitabın içeriğine dair bir değerlendirme yapmak istiyordum aslında, ama bunun için şu an içinde bulunduğum esriklik halinden sıyrılmam gerek sanırım. Ama, eğer, metni buraya kadar okuduysanız kimin ne dediğine, ne düşündüğüne çok da takılmayın derim, Zweıg yazmışsa mutlaka okuyun işte ötesi yok..
Sevgiyle Zweıg, Göğe selâm..
Hiç bitmesin istediğim bir resitalin daha üzülerek sonuna geldim.. Muhteşem bir eserdi..
Okuduğum her Zweıg eseri, bir önceki Zweıg eserinin yaşattığı edebî hazzı, coşkuyu, esrimeyi aşan bir tad bırakıyor ruhumda. Sanki kitabın kapağını açar açmaz bir sihirbazın büyüsüne kapılıyor, sözcüklerden, satırlardan, sayfalardan oluşan bir hayal dünyasına adım atıyorum. Etrafımda hareket eden yüzlerce, binlerce harf ve sözcükle birlikte Dmitri Shostakovich'in Waltz No. 2 eseriyle dans ediyoruz sanki... öyle bir ayakların yerden kesilip de Göğe yükselme hali bu..
Son sayfasını okuyup kapağını kapattığım sadece bir kitap değil; hâlâ esiri olduğum bir esriklik ile dilim döndüğünce ruhsal sarsıntılar, psikolojik tesbitler, çelişkiler, ikilemler, saplantılar, sırlar, betimlemeler ve gerilimle örülü bir edebî şölenden bahsetmeye çalışıyorum işte..
Bir kitabın, sadece davetine icabet etmeniz karşılığında size sunduğu böylesine tılsımlı bir dünyayı keşfettikten sonra, günlük yaşantıda ekonomik, sosyolojik, konum ya da herhangi bir şekilde sizden üstün olduğunu zanneden insanların büyüklük taslayan hâl ve davranışlarına acıyarak bakmamak, ve onlarla geçirilmek mecburiyetinde kalınan her bir saniye için hayıflanmanak gerçekten mümkün değil.
Seni çok seviyorum #StefanZweıg, Göğe Selâm olsun..
youtu.be/phBThlPTBEg
Puan vermedi·464 syf.··
Beğendi
·2022 36. kitabı
·19 günde okudu
·Okunma: 08 Eylül 2022 20:25
Kendi çapımda, Atatürk hakkında okuma olanağı bulduğum eserlerin de, beklentimin de çok gerisindeydi.. Odaklanamadım mı acaba diye düşündüm, ara vererek okudum, ama yok... Tipik Sarı Saç Mavi göz edebiyatına boğulmuş satırlar, sayfalar, bölümler...
Sinan Meydan'ın Sarı Paşa'm adlı eseri benim için hayal kırıklığı idi..
Belki de bana hitâb etmedi, bilemiyorum.. Okumak isteyenler okuyup kendileri değerlerdirseler daha doğru olur elbette..
Reklam