Jaehaerys Targaryen
@Jaehaerys
Her zaman umut vardır.
Okuduğum diğer cilde göre (Rorschach-Komedyen) bu cildin etkisi bende daha sönük kaldı. Gece Kuşu hikayesi ortalamanın biraz üzerinde bir hikayeydi bence, karakterin çocukluk travmalarının kişiliğindeki yansımalarını bize iyi gösteriyordu diyebilirim ancak çok da üzerinde durulabilecek bir hikaye olmadağını düşündüğüm için bu hikayeyi geçiyorum.
Dr. Manhattan hikayesi bu cildi almak için tek neden bile olabilir bence. Çizimler ve hikaye çok uyumlu, okuduktan sonra "Evet işte Dr. Manhattan gibi bir karaktere böyle harika bir hikaye yakışırdı" dedirtiyor insana. Bu hikaye için kelimeler kifayetsiz kalıyor desem abartmış olmam, tek diyebileceğim hemen okuyun bu hikayeyi!
Ciltte kapakta görünmemesine rağmen Moloch karakterinin de hikayesi bulunuyor. Moloch hem Minutemen'i hem de Watchmen'i zamanında çok uğraştırmış bir karakter. Bu karakterin de bu ciltteki diğer karakterler gibi çocukluğuna iniliyor ve bunun üzerine hikaye inşa ediliyor. Moloch için yazılmış olmasına rağmen hikayede Ozymandias'ı ve planlarını çokça görüyoruz. Çizimler basit ve hikayenin akıcılığına katkıda bulunan, sizi çok yormayan çizimler olmuş bu yüzden beğendim.
Bu çizgi romanı Watchmen'i bir kez bile olsa okumuş olan herkese öneririm, hele ki Dr. Manhattan'ı seviyorsanız ya da en ufak bir sempati duyuyorsanız hemen okuyun derim.
Puan: 78
Watchmen Başlangıç: Gece Kuşu - Dr. ManhattanJ. Michael Straczynski · İthaki Yayınları · 202089 okunma
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Çok büyük bir Watchmen hayranı olarak bu seriyi uzun zamandır okumak istiyordum ve seriye en sevdiğim iki karakterin yer aldığı bu ciltle başlamak istedim. Seri her ciltte iki karakter olmak üzere (bazı ciltlerde üçüncü bir karakter de olabiliyor ama genel olarak iki karakter üzerinden ciltler oluşturulmuş) bu karakterlerin hikayeleri birbirinden bağımsız olarak işleniyor, yani bu ciltte Rorschach ve Komedyen ortak bir hikaye içinde değil. Bu yüzden çizgi romanı da iki hikaye şeklinde değerlendireceğim.
Komedyen'in hikayesinde Brian Azzarello bizi Vietnam Savaşı'nın yaşandığı zamana götürüyor, Komedyen'in savaşa katılmasını ve bunun sonucunda Amerikan halkının kahramanlara karşı olan görüşlerinin değişimini daha net görüyoruz. Bence hikaye Komedyen'i tanımak açısından oldukça önemli, Komedyen'in yeri geldiğinde sıradışı bir savaş makinesi olmasını yeri geldiğindeyse bu savaş makinesinin namlusunu kendi halkına çevirecek kadar çılgın oluşunu hatta bütün bunları yaparken Komedyen gibi davranışını hikaye harika yansıtmış. Çizgi romanla ilgili tek kötü nokta çizer seçimi olmuş, J. G. Jones yerine Lee Bermejo çizseymiş daha iyi olurmuş diye düşünüyorum. Lee Bermejo'nun çizimleri kaotik ortamları en iyi yansıtan çizimler bence.
Rorschach'ın hikayesini çok beğendim, Rorschach'ın çocukluğundan kalma annesiyle ilgili travmalarına çok kısa olsa da iyi değinmiş Brian Azzarello. Ayrıca hikayede önemli bir yer tutan Rorschach'ın şehre olan tiksintisi çok iyi yansıtılmış, Lee Bermejo'nun çizimleriyle de harika desteklenmiş. Lee Bermejo şehirdeki ortamı öyle bir çizmiş ki Rorschach ile birlikte siz de şehirden nefret ediyorsunuz. Bu hikayede önceki hikayenin tam tersine ana kahramanımız daha yerel bir problemle karşı karşıya kalıyor, Rorschach bir yandan kadınları öldürüp üzerlerine
Çok sevdiğim Conan karakterinin ne yazık ki bu baskısını pek beğenemedim. Fazla sayıda imla ve çeviri hatası barındıran bu baskıyı sırf cildini sevdiğim için almıştım -bu arada muhteşem bir ciltli baskı- ancak hikayeleri okuyunca bu hatalara göz yumamadım ne yazık ki. Neyse içeriğe gelelim, bu ciltte Conan karakterinin maceraları kronolojik olarak bize sunuluyor (ki bu bence hoş bir durum) ve açıkçası günde 3-4 hikaye üst üste okuyunca biraz aynıymış hissi veriyor. Eğer çapraz okuma yapıp bu kitabı da 2-3 günde bir hikaye okuyacak şekilde ayarlarsanız çok daha iyi olur bence. Hem hikayelerden sıkılmazsınız hem de okuduğunuz diğer kitapları daha hevesli bir şekilde okumaya devam edersiniz. Yazarın dili ağdalı bir dil değil diyemeyeceğim ama okuması da zor değil açıkçası, o yönden korkunuz olmasın. Hikayelere gelecek olursak, savaş -ya da dövüş- kısımları inanılmaz iyi bir betimlemeyle okuyucuya aktarılmış. O sahneleri okurken sanki siz de Conan ile birlikte yaralanıyor onunla birlikte kılıç sallıyorsunuz. Kitabın geçtiği evren zaten çok güzel ayrıca bu güzel evrendeki güzel mekanlar da bir o kadar iyi tasvir edilmiş. Kısacası her hikayede siz de Conan ile birlikte yağmalar yapıyor, denizde yelken açıyor ve günün sonunda tatlı şaraptan içiyorsunuz.
Puan: 82
Çizgi roman oldukça sade çizimlere ve hikayeye sahipti ve kısa sürede de tükettim. Öncelikle hikaye ayda azalan nüfusla birlikte suçun da azaldığı bir kolonide görev yapan bir polisi ele alıyor. Böyle basit -ya da kulağa basit gelen- bir hikayeyi Tom Gauld çok iyi bir şekilde anlatmayı başarmış ve bunda en büyük pay sahibi de çizgi romanın sade çizimleri bence. Ben Tom Gauld'un anlatım tarzını biraz Guy Delisle' a benzetiyorum o yüzden bu çizgi romanın anlatımı ve dili hikayeye cuk oturmuş diyebilirim. Çizgi romanı okurken polisle birlikte o yalnızlığı ve tekdüzeliği yaşıyorsunuz gerçekten. İnanılmaz iyi bir çizgi roman değil ama çoğu kişinin tabiriyle "çerezlik" bir çizgi roman olmuş ve bence yılda 1 kez (zaten okuması 20 dakika sürüyor ) okunacak hoş bir çizgi roman.
Puan: 77
Bu çizgi roman Dostoyevski'nin çok ünlü olan kitabı Suç ve Ceza'nın modernize edilmiş hali, kitabı okuyunca gözüme bir mantık hatası takıldı bunu belirtmek isterim. Eserin orijinalinde ana karakterimiz Raskolnikov motel tarzı bir yerde en üst katta(adeta dolap gibi bir yerde) sadece tahtadan oluşan uzun bir oturakta uyuyordu (anlayacağınız beş parasız bir öğrenciydi) burada ise Raskolnikov'un odasında tablolar var, tamam tablolar hikayeyle alakalı ancak eserin orijinaline aykırı bir durum oluşturuyor. Bence tabloları farklı yerlerde gösterebilirlerdi. Bunun dışında hikayenin işlenişi çok aceleye getirilmiş gibiydi, çizimler ve renklendirme hikayeye çok uygun olmuştu. Bu çizgi roman piyasada sadece ikinci el olarak bulunuyor bu yüzden denk gelirseniz alın okuyun derim ancak eğer elinizde yoksa sahaf sahaf dolaşmaya değecek bir kitap olduğunu düşünmüyorum.
Puan: 70
