Emine Durmuşkaya
@JaggerJacques
Şu anda okuduğu kitap
Öyleyse , belirlenmiş herhangi bir anda kim olduğunuz, nöronlarınızın ateşlenme düzeni içinde sergiledikleri ayrıntılı ritimlere bağlıdır. Gün içinde, bu bütünleşik nöral karmaşıklık içinden bilinçli bir "siz" çıkacak, nöronlarınız arasındaki etkileşimlerin çok az değiştiği geceleri ise bu "siz" ortadan kaybolacaktır. Sevdikleriniz bu arada sabahı; nöronların dalgayı ölüme terk edip tekrar karmaşık ritimlerine döndükleri anı beklemek zorundadır. Çünkü ancak o zaman geri dönersiniz.
Demek ki kim olduğunuzu belirleyen, aslında nöronlarınızın an be an çevirdikleri işlerdir.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Insanlar eğleniyorlardı , yaşıyorlardı. Ve ben , kafamın içine ve yalnız kendi ruhuma kapanmakla onların üstünde değil, altında bulunduğumu anlıyordum. Şimdiye kadar zannettiğim gibi , kitleden ayrılmanın bir hususiyet, bir fazlalık değil, bir sakatlık demek olduğunu hissediyordum. Bu insanlar dünyada nasıl yaşamak lazımsa öyle yaşıyorlar, vazifelerini yapıyorlar, hayata bir şey ilave ediyorlardı. Ben neydim? Ruhum, bir ağaç kurdu gibi beni kemirmekten başka ne yapıyordu? Şu ağaçlar , onların dallarını ve eteklerini örten karlar , şu ahşap bina, şu gramafon, şu göl ve üzerindeki buz tabakası ve nihayet bu çeşit çeşit insanlar hayatın kendilerine verdiği bir işi yapmakla meşguldüler. Her hareketlerinin bir manası vardı, ilk bakışta göze görünmeyen bir manası. Ben ise, dingilden fırlayarak, boşta yuvarlanan bir araba tekerleği gibi sallanıyor ve bu halimden kendime imtiyazlar çıkarmaya çalışıyordum. Muhakkak ki dünyanın en lüzumsuz adamıydım. Hayat beni kaybetmekle hiç bir şey ziyan etmeyecekti. Hiç kimsenin benden bir şey beklediği ve benim hiç kimseden bir şey beklediğim yoktu.
Kezewette'nin Mantık adlı kitabından öğrenmiş olduğu bir cümle vardı , "Gaius bir insandır, insanlar ölümlüdür, öyleyse Gaius da ölümlüdür." Bu cümleyi bütün yaşamı boyunca Gaius için doğru bulmuştu ama kendisi için de doğru olabileceğini hiç mi hiç düşünmemişti.
