Yıllar yıllar sonra bile o acı veren düşüncenin; dev gibi adamın, babamın, en yüksek merciin hemen hemen sebepsiz yere gelip beni geceleyin yatağımdan alarak sahanlığa götürebilmiş olmasının, yani onun gözünde böylesi bir hiç oluşumun ıstırabını çektim.
Mesela Ottla* hakkında, "Onunla hiç konuşulmaz ki, insanın yüzüne hemen harlayıveriyor," deyip duruyorsun, ama gerçekte aslında hiç de harladığı yok, konuyu kişiyle karıştırıyorsun sen....
*Ottla, Kafka'ya en yakın olan, en küçük kızkardeşi.