“O sırada kaygıların işkence ettiği ya da daha önce hiç kaygılanmamış bir yürek bile,herkesin unuttuğu bu köşeye saklanmak ve hiç kimsenin tatmadığı bir mutlulukla yaşamak isterdi.Buradaki her şey insana,saçları ağarıncaya dek,huzurlu ve uzun bir hayat ile uykuya benzeyen,nasıl geldiği fark edilmeyen bir ölüm vadederdi.”