Mert Gökcebaş
@Jeald
Şu anda okuduğu kitap
Puan vermedi
Bazı kitapları beğenirsiniz, bazı kitapları seversiniz; bazıları ise içinizde bir yere yerleşir ve uzun süre oradan çıkmaz. Akhilleus'un Şarkısı benim için tam olarak böyle bir kitaptı.
Kitaba başlarken Yunan mitolojisinden bildiğim bir hikâyeyi okuyacağımı düşünüyordum. Fakat karşıma çıkan şey bir savaş destanından çok daha fazlasıydı. Bu, Patroklos ve Akhilleus'un dostlukla başlayıp zamanla derinleşen bağlarının, sevginin, sadakatin ve kaçınılmaz kaderin hikâyesiydi.
Madeline Miller'ın anlatımı o kadar etkileyiciydi ki karakterler mitolojik figürler olmaktan çıkıp gerçek insanlara dönüştü. Özellikle Patroklos'un gözünden anlatılan hikâye, yaşanan her mutluluğu daha değerli, her acıyı ise daha ağır hissettirdi.
Kitabın son sayfalarına yaklaştıkça ne olacağını bilsem de okumayı bırakmak istemedim. Çünkü bazı sonlar sürpriz oldukları için değil, kaçınılmaz oldukları hâlde insanın kalbini kırdıkları için unutulmazdır.
Akhilleus'un Şarkısı bana yalnızca bir aşk hikâyesi anlatmadı; sevginin zamanın, savaşın ve hatta ölümün ötesine nasıl geçebileceğini gösterdi.
Şimdiye kadar yüzlerce karakter tanıdım, onlarca kitap okudum. Ama çok azı bende Patroklos ve Akhilleus kadar iz bıraktı. Bu yüzden Akhilleus'un Şarkısı, benim için sadece çok sevdiğim bir kitap değil, aynı zamanda şimdiye kadar okuduğum en güzel kitap.
Reklam
"Bazı kitaplar bir hikâye anlatır, bazıları ise bir karakterin ruhuna dokunur. Kirke benim için ikinci gruptaydı.
Madeline Miller, Yunan mitolojisinde çoğu zaman kötü bir cadı olarak anılan Kirke'yi bambaşka bir gözle anlatıyor. Güçsüz görülen, dışlanan ve yalnız bırakılan bir karakterin zamanla kendi kimliğini buluşunu okuyoruz. Kitapta mitolojik olaylar kadar yalnızlık, aidiyet, özgürlük ve insan olmanın anlamı da ön planda.
En sevdiğim tarafı, Kirke'nin kusursuz bir kahraman olmamasıydı. Hatalar yapıyor, seviyor, kıskanıyor, öfkeleniyor ve değişiyor. Bu yüzden bir tanrıçadan çok gerçek bir insan gibi hissettiriyor.
Madeline Miller'ın dili oldukça akıcı ve şiirsel. Mitolojiye ilgi duyanlar için harika bir yeniden anlatım olsa da, bence kitabın asıl gücü bir kadının kendini keşfetme hikâyesinde yatıyor.
Kitabı bitirdiğimde aklımda kalan şey büyüler ya da tanrılar değil, Kirke'nin kendi sesini bulma mücadelesiydi.
