Halil Cibran diyor ki:
“Başka bir insanın hakikati, sana açıkladığı şey değil, açıklayamadığı şeydedir.Bu yüzden onu anlamak istersen, söylediğine değil söylemediğine kulak ver.”
İnsan sustuğu şeyler kadardır ve insan insanı anlatamadığı yerden anlıyorsa yakındır.
Artık bana ait olmayan, ama hazların en küçüğünden en süreklisine hepsini içine alan bir hayatın anıları üzerime sökün etti:Yaz mevsiminin kokuları,sevdiğim mahalle, akşam göğünün aldığı bir tür hal, Marie’nin gülüşleri ve elbiseleri.