Ah gençlik! Hiç bir şey umursadığın yok senin. Sanki dünya nimetlerinden faydalanman sona ermiyecekmiş gibi... Kedere, acılara, aldırdığın yok, onlarda bile hoş bir yön bulursun. «Ben yaşıyorum ya !... » diye böbürlenirsin. Çünkü günlerin nasıl yıldırım hıziyle ardı ardından koştuğunun farkında değilsin şimdilik.
Reklam
İnsanların, dilencilerin sakatlıklarıni, onlara para vermeden önce niçin iyice incelemediklerini anlıyorum. Vurdukları yerde iz kaldığına inanıyorlar. Bir adam iş çevirdiğinde başka bir yerde mahvolan başka biri yok mudur? Onlar kendi ailelerini korurlarken, sadece onları düşünürlerken elbet bazı aileler de köprü altına düşmelidir. Kendi saadetleri karşılığında birçok insanın yaralanması, ezilmesi gerektiğine inanırlar. Böyle olunca, inceleme zahmetine niçin katlanmali? Gözden çıkarılan birkaç kuruş için mi?
İnsanın sevgiye muhtaç olduğunu fark etti. Şefkatsiz ve sevgisiz bir hayatın kuru ve yağsız bir dişli çark olduğunu, düzgün işlemeyeceğini anladı.....
