Victor Hugo'nun son romanı olan Doksan Üç Fransiz ihtilalini izleyen yıllara ilişkin belgesel niteliğinde bir başyapıt. İhtilal sonrası gelişen karşı devrimci tepkilerin iç savaş boyutuna vardığı tarihsel dönemi anlatıyor. İhtilalin ve iç savaşın getirdiği yozlaşmayi ve altüst ettiği hayatları gayet başarılı bir şekilde anlatıyor. Otoritelerin kendini tehdit eden ya da kendine tehdit olarak gördüğü potansiyel her tehlikeyi ortadan kaldırma güdüsü değişmez, tarihsel bir gerçektir. İktidar yaşatmak üzere değil yoketmek üzere organize olmuştur ve sonuç olarak bir gün herkesin yolunun giyotinden geçme ihtimali çok güçlüdür.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ölümle ‘sona eren’, yaşamın kendisidir; anlamı değil: Öyle yaşamlar vardır-olmuştur ve yeniden olabilir- ki, asıl anlamlarını ölümden sonra yaşarlar -ve yaşatırlar.
Kimi yaşamların anlamı, ölümle, ölümden sonra, başlar - ve büyüyerek sürer. Kimi yaşamlar -çoğunluk insanların yaşamları- ise, ölümle gerçekten de sona erer; çünkü, zaten, başından başlayarak ve boydan boya, anlamsız olmuşlardır.
"Diriliş, vicdan azabının ezici baskısını anlatırken, ceza hukukuna, gelir dağılımına, soylulara, mülkiyet hakkına ve sosyal adaletsizliğe de ağır eleştiriler yöneltir. Eserlerinde ahlaki değerlere vurgu yapan Tolstoy, bu romanında toplum tarafından öldürülen insan ruhu, vicdanı ve inancının yeniden diriliş ihtimalini sorgular."
