Ja Mila
@Jmila
Teacher
Azərbaycan
38 okur puanı
Aralık 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Vazgeçtim bu dünyadan tek ölüm paklar beni,
Değmez bu yangın yeri, avuç açmaya değmez.
Değil mi ki çiğnenmiş inancın en seçkini,
Değil mi ki yoksullar mutluluktan habersiz,
Değil mi ki ayaklar altında insan onuru,
O kız oğlan kız erdem dağlara kaldırılmış,
Ezilmiş, horgörülmüş el emeği, göz nuru,
Ödlekler geçmiş başa, derken mertlik bozulmuş,
Değil mi ki korkudan dili bağlı sanatın,
Değil mi ki çılgınlık sahip çıkmış düzene,
Doğruya doğru derken eğriye çıkmış adın,
Değil mi ki kötüler kadı olmuş Yemen' e
Vazgeçtim bu dünyadan, dünyamdan geçtim ama,
Seni yalnız komak var, o koyuyor adama.
• William Shakespeare
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Səməd Vurğun
Xəstəxanada yatarkən Üzeyir Hacıbəyova baş çəkənlərdən biri də Səməd Vurğun idi. Şair yataq otağının açıq qapısından içəri boylanır. Üzeyir bəy əlləri sinəsi üstə çarpaz, maddım-maddım ona baxırdı. Üzünün rəngi qaçmışdı. Şair yatağa yaxınlaşanda xəstə qalxıb ona əl vermək istədi, bacarmadı. Səməd Vurğun ustadın soyuq əllərindən öpür.
- Oğul, könlüm səni necə istəyirdi, biləsən. Görürsən də... Deyəsən, vaxtdır. Sən yaxşı bilərsən, oğul, necə deyib o şair? Köçmək gərək bu dari-fənadan yavaş-yavaş...(Mirzə Bağır Əliyev)
Səməd Vurğunun ürəyi dözmür. Diz üstə çöküb Üzeyir bəyin yatağını qucaqlayır, uşaq kimi ağlamağa başlayır. Xəstə titrəyən ipək əlləri ilə onun saçlarını oxşayır.
- Köçmək gərək bu dar fənadan yavaş-yavaş...
Sonralar Səməd Vurğun Üzeyir Hacıbəyovun vəfatı münasibətilə “Ölüm sevinməsin qoy” misraları ilə başlayan məşhur şeirini yazır.
Bir qocaman qartalın qanadları dayandı,
O, bir daha qıy vurub dağlardan keçməyəcək
Dünya öz yerindədir yenə səhər oyandı,
O, vətən dağlarının suyundan içməyəcək.
Ah, o, bir də göz açıb görməyəcək aləmi,
Dostlar ilə bir daha gəlməyəcək üz-üzə.
Susdu onun rübabı, sındı qurşun qələmi
Yeni-yeni nəğmələr qoşmayacaq o bizə
Ölüm sevinməsin qoy! Ömrünü vermir bada
El qədrini canından daha əziz bilənlər
Şirin bir xatirətək qalacaqdır dünyada
Sevərək yaşayanlar, sevilərək ölənlər...
Budur, baxır üzümə, baxır sənətkar gözü,
Yenə gülür danışır, nəfəs alır Üzeyir,
Süzülür qəlb evimə onun hər odlu sözü,
Rübabının səsində qanad açır min şe'r.
O sabah da bizimlə addımlayır yanaşı,
"Koroğlu"dan oxuyur yenə zəfər ordumuz.Bağlandı guş sövtü sədadən yavaş-yavaş,
Göz xirələndi düşdü ziyadfən yavaş-yavaş.
Süst oldu üstüxani-zənəxdan zə"fdən,
Dəndan qaldı əkli-qəzadən yavaş-yavaş.
Diz qüvvəti kəsildi, ikini üç eyləmək,
Yəni əl ilə tutmaq əsadən yavaş-yavaş.
Mülki-bədəndə səf çəkib əmrazi-mühlikə,
Bir-bir gəlir zühurə xəfadən yavaş-yavaş.
Banu zəban-diraz oluban oldu tündxu,
Qovğa bülənd oldu səradən yavaş-yavaş.
Bir evdə çox otursa qonaq olmaz izzəti,
Köçmək gərək bu dar-fənadən yavaş-yavaş.
Bəd həmnişin söhbəti ömrü təbah edər,
Həm azdırar təriqi-hüdadən yavaş-yavaş.
Ömrüm keçib ərazilü ədnayi-xəlq ilə,
Məhrum xidməti-füzalədən yavaş-yavaş.
Hər kim təqərrüb istəsə hakim qapısına,
Dur oldu barigahi-xudadən yavaş-yavaş.
Dünyadən ötrü dinini bərbad eylədi,
Bədnam oldu düşdü həyadən yavaş-yavaş.
Gəncliyə böyük ümidlərlə baxan Səməd Vurğun:
Odur, bax, günəşin rənginə bir bax!
Yanır kainata işıq saçaraq.
O günəş gəncliyin timsalıdır, bil,
Gəncliyin günəşi saralan deyil.
Gəncliyini qüssə ilə xatırlayan B.Vahabzadə:
Könlümü titrədən nə duyğudur bu?
Zaman gəncliyimi yeləmi vermiş?
İnsanın öz hissi, eşqi, arzusu,
İnsandan nə qədər uzaq düşərmiş!.
İtirilmiş gəncliyə ağlayan Zəlimxan Yaqub:
Ömür adlı sapdakı gənclik adlı incini,
Uşaqlığı, gəncliyi, gəncliyin sevincini,
Bir nəslin neçə-neçə qocasını, gəncini,
Gör nələr itirmişik, əldən gedən nələrdi,
Bugünkü qazancımız ancaq xatirələrdi.
Gənclərə həyatı sevdirən Mikayıl Müşfiq:
Ey hənuz gəncliyinin dəmlərini yaşıyan,
Qəlbində gur dalğalı çağlayanlar daşıyan,
O səksən yaşlı qadın yaşamaq istiyorkən
Bilməm niçin həyatdan uzaqlaşmadasın sən?
Gəncliyi üçün darıxan Məmməd Araz:
Orxan Bahadırsoy:
Atəşindən alışıb,
soyuğundan donmuşam.
Mən hər şeyə başlanğıc,
təkcə sənə sonmuşam.
Bahar Zamanova:
Sənsiz cəhənnəm idi
Yerim yurdum yatağım
Tanrı "yandırın" dedi
Baxıb gördü yanmışam.
Orxan Bahadırsoy:
Hər yerdə yuva hördüm,
vətən olmadı, gördüm!
Dur, qapını aç, ömrüm,
eyvanına qonmuşam!
Bahar Zamanova:
Yazı qışa döndərən
Quzeyimdən gün dərən
Qapımı açıb girən
Gölgəni sən sanmışam
Orxan Bahadırsoy: