Daha önce de Yalom’un kalemini okumuş biri olarak bu kitabındaki terapi öykülerinde daha fazla ölüm teması olduğunu söylemeliyim. Gerek hastalarının bu konu üzerine düşünceleri, gerekse kimi yerlerde kendi yaşına dayanarak düşüncelerini ifade etmesi aslında kendisinin de ölüm üzerine yaşadığı içsel karmaşasını yansıtmış. Sevdiğim bir kitap oldu ama okumaktan keyif aldığım türlerden olmadığı için sanırım, terapilerin sonucunu paylaşmaması kimi okuyucu tarafından manidar olarak karşılansa da benim için yarım bırakılmış hissinden ibaretti. Bu da benden kaynaklı sanırım.