Tuğba G.
@Juliette_
Öğretmen
46 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Korkaklığım yüzünden çaresizliğe bağımlı oldum
Aynı ses tonuyla bu kez farklı bir yerden sesleniyor gibi canım yazarım Tarık Tufan. Kitap sayfalarında gezerken birtakım acı ve yanında ilham verici olay ve sözlerle karşılaşacağımı artık biliyorum. Tarık Tufan’ın kaleminde en çok hoşuma giden şey halihazırda bir olayla başlayıp aynı zamanda geçmişte yaşanan şeyleri, karakterleri daha yakından tanımamız için hikayenin içine başarıyla yedirmesidir. Dikkat ederseniz romanlarında her zaman başka bir roman olabilecek bir hikaye daha söz konusudur fikrimce.
Bu romanında platonik aşkların insanların başlarına ne türlü belalar getirebildiğini sıklıkla tekrar ettik. Kalpler hiçbir zaman kural tanımıyor ve akıl da aynı zamanda nasıl da kaybediliyor. Olmayan yerleri, kitapları ve insanları arama motorlarında aratacak kadar gerçekçi yazan bir yazar Tarık Tufan. Saklıkuyu’da ikinci bir perde açılıyor gibi. Ana karakterimiz gitmekle kalmak, eski ve yeni aşk arasında kalan birine dönüşüyor. Bütün karakterlere kızdığım ve üzüldüğüm zamanlar oldu ancak Defne için hislerim apayrı.
Hep yaz, hep okuyalım TT.
Kitabın içine yerleşmem, yazarın deyimiyle “o yerli” olmam uzun zamanımı aldı. Birbiri ardına tekrar eden kelimeler, insanı tüketen batıl inançlar, özellikle annenin sözler ve tavırları beni bir süre yordu diyebilirim. Sonra alıştım. Atiye’nin tekinsiz bir şehirde çocuklarını nasıl koyup gideceğini düşündüm. Dirmit’in yalnızlığını. Huvat’ın yavaşça delirmesiyle yollara düştüm. Her mutsuz ailenin hikayesi ne kadar da benzersiz ve ne kadar da aynı halbuki. Nezaket Erden’in muhteşem oyunundan da söz etmeden bitirmek haksızlık olur. Kitabın öncesinde oyunu izlediğim için onun ses tonuyla okudum satırları.Sayende boğazım hala düğüm düğüm Dirmit Kız!
Tokyolu bir gencin evinden kaçarak çıktığı uzun uzadıya anlatılan yolculuğun son sayfası tatmin edici değildi ancak sanıyorum yazarın da okurlar üzerinde yaratmak istediği etki buydu. Diğer türlü olsa “o zaman romana dönüşürdü.” Yazılan ve anlatılanların ötesinde yazarın madeni, özellikle rehberi Hatsu’yu kaybettiğini anlattığı sahneler kapalı yerde kalma korkumu artırıyor ve hala boğazımı düğümlüyor. Her hatırladığımda nefesim kesilecek. Teşekkürler Soseki.
Kadınlar... Her yaştan ve tek ülkeden
Okuduğum yorumlar sonrasında beklentimi düşük tutarak okumaya başlamıştım kısa öykülerden oluşan bu kitabı. Her kitabı okumak için giydiğimiz farklı bir ruh hali olduğunu düşünüyorum ve aynı kelimeler herkesin üzerinde aynı etkiyi bırakmıyor. Genel olarak sevdiğim, her öyküde bir cümle de olsa kendimden bir şeyler bulduğum bir okuma oldu. Kadın hikayeleri olmasının etkisi de olabilir. Ancak aynı ögelerin sürekli tekrarı yorucuydu diyebilirim. Bir büyük, biteviye, sigara, rakı...
Dolu dizgin mutlulukla başlayıp, hüzünlere boğarak sona eren sürrealist bir aşk hikayesi. Yazarın kendisine fazlasıyla özgü olan anlatımına alışmak biraz zaman alıyor ancak okudukça yakanıza yapıştığı ve bölümler halinde olduğu için de okumak kolaylaşıyor. Okumamın hemen ardından filmini de izledim. Gerçek dışı çok fazla olgu olduğu için film de bir görsel şölene dönüşüvermiş. Benim için her ikisi de oldukça keyifliydi. Sevgilinin ciğerinde nilüfer büyütüyorsun aşk ne büyüksün!
