"Güneşten ağır ağır gölgeye geçilir gibi, pek de anlamadan akşam olur gibi, ışıklı, neşeli bir yüzden kederlere geçti Aziz Bey. Kederli bir mazisi oldu. Burnu havada, başı dikti hep. Başka türlü yaşamayı beceremediyse de, o gece Haliç' in kirli sularına bakarken anladı ki aslında hep öyle sanmış. Oysa şiddetle yanılmış. Ve yine anladı ki hayatı zaten tümüyle bir yanılgıymış."
Kitabın sonunda Aziz Bey'e bu denli üzüleceğimi düşünmemiştim. Ama yine de en çok Vuslat'a üzüldüm ona kocaman sarılmak istedim. Ayfer Tunç'un okuduğum ilk kitabı oldu. Açıkçası biraz endişeliyim beğenmezsem diye ama severek okudum. Akıcı ilerleyen merak uyandıran bir serüvendi benim için. Ah Aziz Bey!
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Herkes elindeki kitabı bıraksın ve Puslu Kıtalar Atlası'nı okusun ben kurmaca metin sevmiyorum sanıyordum ama meğer henüz İhsan Oktay Anar olumamuşım çok severek okuduğum hiç bitmesin istediğim bir kitaptı muhteşem bir hayal gücü okurken farklı bi konuya geçiyor üff bu ne alaka diyorum ama öyle güzel bağlıyor o kadar güzel kesişiyor ki hikayeler İhsan Oktay Anar'ın kalan kitaplarını da bir an evvel okumalıyım,
Öncelikle kitabın adına bayıldığımı söylemek istiyorum "Taçlandıran Yolculuk" çok güzel yazar bize hafızlık yapmanın her yaşta her şartta mümkün olabileceğini anlatıyor örnekleriyle. Maksat hafızlık olmasa bile Kur'an'dan bir şeyler ezberlemenin önemini vurguluyor. İnsanın Kur'an ile ilişkisini güçlendirebileceği, iyileştirebileceği güzel bir çalışma Türkçeye çevrilmesi de ayrı bir nimet
mutfak çıkmazıRoman
Yıllar önce okuduğum ara ara aklıma gelen detaylarını unuttığum için üzüldüğüm ve kısa zaman içinde tekrar okumak istediğim bi kitap Eş dost akrabanın da desteğiyle hukuk fakültesinde başarılı bir öğrenci İlyas Divitoğlu. Ailesinin beklentisi büyük, fakülteyi bitirip iyi yerlere gelecek evlatları. Fakat fakültenin son senesinde terk edilmek İlyas'ın dünyasını alt üst etti teselliyi yemek yapmakta buldu belki bir çeşit terapi
İlyasla birlikte yemek yapmak zevkliydi yemek yapmanın tutku haline dönüşmesi beni mutlu etmişti ama İlyada mutluluk getirmemesi üzmüştü
Önceden olsa okuduktan sonra üff ne saçma galan derdim. Oysa bakıyorum şimdi kitapta zaman zaman 'aaa ben de böyleyim, haklı, doğru' dedim. Birkaç saat içinde okudum ve Albert Camus'nun diğer kitaplarını okumam konusunda iyi bir referans oldu benim için.
Adam öldürme suçundan yargılanan bir adama annesinin cenazesinde ağlamamasının, sigara içip, kahve ikramını geri çevirmemesinin delil olarak kullanılacağı kimin aklına gelir ki
