Kevser yurtçu
@K_2121
Ne zaman elleri zambaklı padişah olursam sana uzun heceli bir kent vereceğim.
Girilince kapıları yitecek ve boş!
Azizim, güzel atlar da güzel şiirler gibidirler. Öldükten sonra da tersine yarışırlar,
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Değilmi ki yaşam bir yerde ölümle - yani yoklukla-sonuçlanıyor, öyleyse nedir bu didinip durma, bu yedim-içtim, aldım-verdim, benim-senin kavgasının anlamı?
"Dalgınlık girdabı içindeyim! Duygularım ölmüş gibi! Bir anlığına bile olsa yüreğimde ne bir heyecan, ne de bir saat süren bir coşku.
Hiç bir şey! Hiç bir şey!"
Bir silgi olsaydın ne silmek isterdin?
Hatalarını mı yoksa kötü anılarını mı?
Yoksa başarısızlıklarını mı?
Kalem olsaydın kimi eklemek isterdin hayatına?
Seni dinleyecek birini mi?
Sana küçük mutluluklar yaşatanları mı?
Yoksa her daim yanında olanları mı?
Şimdi durup bir düşün, neler eklemek isterdin? Neler silmek isterdin?
"Milyon kere ölmüşüm ben, inanıp bekleyerek.
Odanın birinde tavandaki çatlaklara bakarak, telefon bekleyerek, bir mektup, bir kapı çalışı, bir ses, bir nefes."
