Çim sahada krampon içerisinde doksan dakika terleyen bir çift ayağa verilen primle pamuk tarlasında kara lastik içinde doksan gün terleyen bir çift ayağa verilen yevmiye arasından binlerce yılın emeği geçer.
Rabbimiz: “”Bir işçi tutup çalıştırdıktan sonra ücretini vermeyen kıyamet gününde karşısında davacı olarak beni bulacak.” buyurmuş.
Eyvah! Aldandık. Şu hayat-ı dünyeviyeyi sabit zannettik. O zan sebebiyle bütün bütün zayî ettik. Evet, şu güzerân-ı hayat, bir uykudur, bir rüya gibi geçti. Şu temelsiz ömür dahi, bir rüzgâr gibi uçar gider…