Bir insanın bir ağaçta ilk fark ettiği şeyin ne olduğuna dayanarak karakteri ile ilgili çıkarım yapmak mümkün. Kimi insan bir ağacın önünde duruyor ve ilk fark ettiği şey gövdesi oluyor bunlar, düzeni, güvenliği, kuralları, sürekliliği ön planda tutanlar. Sonra, her şeyden önce dalları fark edenler var. Onlar değişimi, özgürlük duygusunu arzularlar. Ve bir de, her ne kadar toprağın altında gizlenmiş olsa da göklere doğru bir çekim hissedenler var. Onların miraslarına, kimliklerine, geleneklerine derin bir duygusal bağlılıkları vardır.
Her hayat birden çok iplikle dokunurken ve ne doğum dediğimiz şey yegane başlangıç ne de ölüm tam olarak bir sonken, nereden başlatılır ki bir insanın hayat hikayesi?
Bir lanettir, sağlam hafıza. Yaşlı Kıbrıslı kadınlar birine beddua ettiklerinde, bariz bir kötülük gelmesini dilemezler o kişinin başına. Yıldırım düşsün, görünmez kazalar olsun veya birden kısmeti kapansın diye dua etmezler sadece şunu derler: "Asla unutamayasın. Mezara kadar her şeyi hatırlayasın."