Ahmet Turgut' un kitaplarını okurken zaman zaman zorlaniyorum, Horasan Sehidi de benim icin yine oyle bir kitap oldu, ancak yine ortak ozellik kitap bitince "İyi ki okudum." diyor oluşum. Kitap her ne kadar kullanilan dini ifadelerle ilgili aciklama vermis olsa da okurken beni zorladi, bazen uzun cumleler de fazla yordu. Ancak farkindalik yaratmak ve yasamak adina, yine olsa yine okurum diyebilecegim bir kitap oldu. Aslinda yazara da alisinca insan kitabi okurken ne gibi beklentilere girebilecegini öngörebiliyor.
Başlarda sadece liselilere hitap edip laylayom gececek bir roman olduğunu düşündüm ki zaten öyle çok ağır bir roman değil ama ana karakterin gelişimini dikkatle analiz edince iyi bir örnek teşkil ediyor. Spoiler vermeden nasıl ifade edebilirim bilmiyorum ama karşı cinsler arasındaki ilişkilerde kadının özsaygısını kaybetmemesi adına örnekler görebiliyor insan.