Kader
@Kaderes
Şu anda okuduğu kitap
Son Cüret | Yılmaz ÖzdilTarih
İncelememi kitabın son 50 sayfasını tamamlamadan yazıyorum. Ama kendimi bu konuda daha fazla engelleyemedim. 12 sene örgün eğitim görüp kısa tarihimizin bir kere bu kadar duru ve öz olarak anlatılmamıș olması çok üzücü. Bugün özellikle genç kuşak olan bizler ermeni soykırımı hakkında bile okulda düzgün bilgi edinememișken kitabin 100 sayfasında bile ordumuzun bir ırka yönelik değil hainliklerine yönelik cezalandırma uyguladığını, vatansever ermenileri istiklal madalyası ile bile ödüllendirdiğini görüyoruz.
Yunanlar tarafından barbar edilen biz Türkler aslında onların barbarlıklarına maruz kalıyoruz. Ülke yangınlar içinde yanarken bugün bile hayranı bulunan Vahdettin'in doğum günü eğlenceleri yaptığını, 21 yaşındaki Șerife çocuğunun ve kendinin üstünü örtmeyip cephanenin üstünü örttüğü için ölürken İstanbulda Ingilizden parayı alanın, kimsenin malına göz koymayıp, cebindeki parayı vatan uğruna harcayan, canla başla uğraşan başta Mustafa Kemal'e iftira üzere iftira attığını ki bunların da İngiliz'den çok İngiliz, Fransız'dan çok Fransız olduğunu görüyoruz. Ne yazık ki tarih cidden tekerrürden ibaretmiș.
Yaşananlara, bu yaşanmışlıklara rağmen gözlerini ve kulaklarını doğruya kapamış, o zamanlarda para için imanlarindan, vatanlarindan vazgeçen insanların bu zamanda da yaşıyor olması beni hem üzüyor, hem sinirlendiriyor.
Kitapta özellikle aklımdan çıkmayan bir yer var ki orası da Yunan komutanın Fatih'in İstanbul'a girişini unutmayıp yüzyıllar sonra bunun intikamını alıyor, onun girdiği gibi şehri işgal ediyor olması. Sanırım bizim milliyetçilerimiz bile çok çabuk unutuyor.
Üslubu ve biçemi ile sıkmadan ve bilgiye doyuran, yer yer adını daha önce okullarda bile duymadığımız insanlardan bahsederek internette aratmama sebep olan bir kitap oldu.
Reklam
Açıkcası kitabı okumaya başladığımda herhangi bir inceleme yazma niyetim yoktu. Ama okurken hissettirdiği her duygu, hissettiğim her sıkıntı ve keder beni buna itti. Goethe sevdiğim bir yazar olmasına rağmen bu kitap uzun süre kitaplığımda kaldı ve başlamama rağmen 30-40 sayfa okuyup devam edemedim. Uygun zaman gelmemiş o zamanlar demek ki.
Ne yazsam da spoiler vermesem diye düşünüyorum ama bilemiyorum. Wertheri kendime benzettiğimden midir yoksa yazarın üslubundan kaynaklı bir bağ kurabilmemden midir bilmem ama herkesin okurken hissedeceği en az bir duygu var.
Kitabı daha yeni bitirdiğim için olduğunu tahmin ediyorum, aklımdakileri yazmakta çok zorlanıyorum çünkü etkilenmemek, üzülmemek maalesef elde değil.
Werther'in içerisinde bulunduğu ruhsal durum, kapısız bir odada ufak bir pencereden azıcık giren güneş ışığı veya ay ışığına bağladığı umutla yaşamaya devam ettiği hissiyatı veriyor. Döneminde yayınlandığında birçok gencin intihar etmesine sebep olduğuna dair bir söylenti var. Doğruluk veya yanlışlık bir yana Werther ve özellikle iki-üç karakterle bir bağ kurmanız kendi yaşamınıza uyarlamanız durumunda gayet olağan buluyorum bu durumu.
Mutlaka okumanız gereken bir kitap diyerek laf kalabası yapmak istemem ama öyle. Umarım sizin için doğru olan bir zamanda okur ve Wertheri hissedebilirsiniz.
Genç Werther’in AcılarıJohann Wolfgang Von Goethe · Türkiye İş Bankası Yayınları · 2019150,1bin okunma
İlk defa bu yazarın bir kitabını okuyorum. Fikrimce yazı dili gayet akıcıydı. Her ne kadar bir evren yaratılmış olsa da ben çok özümseyemedim.
Bana göre olaylar bazı noktalarda daha genişlemesine, derin anlatılmalıydı. Bu açıdan eleştiri yapmayı pek doğru bulmuyorum çünkü aslında gerçek hayattaki gibi bazen olayların sonuçlarını derinlemesine öğrenmeyiz ama kitapta bunu okumak isterdim.
Diğer bir yönden üzerinde durduğu duygusal noktalar etkileyici çünkü bakmayı bildiğinizde çıkaracak birçok ders bulabiliyorsunuz. Ged adındaki kahramanımız da kendini eleştirmesini bilen biri olduğu için bazen apacık önünüze öğüt düşüveriyor.
Güzel, kafa yormayan ama heyecan verici bir kitaptı. En dikkatimi çeken ve tuhaf bulduğum yeri kitabın sonunda sonraki kitapların özetini resmen veriyor. Okuduğum kitaplarda ilk defa buna rasladım. Sanırım bu da Ursula'ya özel.
