Ben sevdiklerimi köpek gibi severim yavrum...Zelilâne severim...Bunun için bu derekeye düşmemek için kalbimi muayyen dereceye kadar herkese açmış ,fakat içeri girmek isteyenlere kapılarını kapatmışımdır...Ama bazen çok kuvvetli veya çok kurnaz kimseler ya zorla,yahut da ben farkında olmadan oraya girmiş yerleşmiş bulunuyorlar...
Her zaman aynı insanları görürsek onları yaşamımızın bir parçası saymaya başlarız.Yaşamımızın bir parçası saydıkça da onlar bizim yaşamımızı değiştirmeye kalkışırlar. Bizi görmek istedikleri gibi değilsek hoşnut olmazlar,canları sıkılır.
Demek ki, insanlar benden inanmak kabiliyetini almışlar... Ama şimdi inanıyorum... Sen beni inandırdın... Seni seviyorum... Deli gibi değil,gayet aklı başında olarak seviyorum... Seni seviyorum...