Muhterem Hayalet
@Kaf_Keff
Girmiş olduğum YKS serüveninde burada bir mühlet bulunamayacağım hayranlarıma(0) duyurulur:D
81 okur puanı
Ekim 2022 tarihinde katıldı
Bu kitap hakkında inceleme yazmak hiç planda yoktu. Bana biraz hikayesi basit gibi gelmişti, aslına bakarsanız bu yapacağım inceleme de sadece kitabı ele almayacağım. Kitaptan en fazla verimi alabileceğiniz şekilde yani + olarak diziyi de aynı anda izleyen biri olarak ikisini birden ele alacağım :)
Başlarda sadece kitabı okuyordum ve bazı yerleri gereksiz uzattığını düşünüyordum. Baş karakter meraklı bir kız ve konuşmayı oldukça seviyor. Konuştukları bize bir şeyler katacak cinsten değil (katmak zorunda da değil). Söyledikleri de havada kalıyor, yetişemiyor insan. Sonlara doğru toparlıyor ve akıcı bir hâl alıyor.
Sadece kitabı okumak isteyenler için.”Zaman geçirmek için güzel bir kitap, okunabilir.”
Diziye de başlamaya karar verdim ve gerçekten çok sardı. Oturtamadığım yerler bir güzel oturdu.
️️!! Bu kısmı okumayabilirsiniz yapılan dizi hakkındaki yorumum
Daha öncesinde çokça kısa kesitine rastladığım lakin bir türlü izleme fırsatım olmayan bir diziydi.. belki de bu kadar beğenmemin sebebi uzun zamandır bu kadar rahat kafayla bir şeyler yapamıyor olmamdır.
Dizideki kostümler ve oyunculuklar sizi bir güzel içine çekiyor “3 sezon ‘27bölümü’ 3 günde bitirdim” o kadar sardı ki kitaptan sonra başlamama rağmen kitaptan önce bitirdim :D
Dizinin ilk sezonunda okuduğum senaryonun perde de görüntüsünü izliyormuşum gibi oldu ama sonraki 2 sezon olaylar doğru olsa bile farklı kişilerle ve farklı şekilde gerçekleşti yani birbirlerinden” koptu “ diyebiliriz. Peki ben neden bu kadar ısrar ediyorum o zaman?
Bunu sadece deneyimleyerek anlayabilirsiniz :)
Reklam
Okuyun-Okuyun-Okuyun!
Sefiller..
Esprisini her zaman yaptığım bir kitaptı ama gördüm ki kitaptaki yaşamı okuduktan sonra ancak "Allah'ım çok şükür" diyebildim. (Tabi şükür her zaman olması gereken bir eylemdir.. O konular başka konular).
Dikkat! incelemede 'spoiler' cıklar çıkabilir.
Kitap bana her duyguyu tattırdı kendimi - her ne kadar gitmemiş olsam da- Hindistan'ın lezzetlerini tadarken buldum diyebilirim. Öyle ki ilk defa bir kitaba ait notlar aldım çünkü sona gelince başı unutacağımdan korktum ve bende tesiri büyük olan bazı notlar aldım.
Kitabın genel anlamda ki hissiyatından söz edelim:
§|| "Tam akıntıya kapıldım saatlerce okuyabilirim" derken sayfalarca betimleme ve 'edebiyatça' tarihi bilgi giriyor araya (her ne kadar tarihe çok ilgi duyan ve seven biri olsam da *beni* pek tatmin etmedi.)
§|| Bir karakter ile tanıştıysanız kitapta o karakterle tek bir olay örgüsünde karşılaşmazsınız, sayfalar sonra:
- "Ohaaa! Bu o adam mıymış.." derken bulursunuz kendinizi.
(En basitinden bir örnek gerekirse Marius'un kuzeni & Cosette)
Ve bence sizi kitaba bağlayacak en güzel detaylardan bir tanesi.
§|| Kitaptaki Jean Valjean başka bir karaktere benzetilmiş olsaydı muhakkak
Voltaire ||
Sadık veya Kader 'deki Sadık olurdu. Geçmişindeki hiçbir yaşantının unutulmaması da ayrı bir boyuta taşımış eseri . Herhalde Victor Hugo yazarken 10 defa okumuştur kitabı. (Özellikle çocuktan çaldığı para için pişmanlık duyup çaldığı meydandan geçenlere aynı miktarda 'bir umut ona denk gelirse diye' para dağıtması da müthişti.)
Son olarak en çok etkilendiğim sahneyi de buraya bırakıp kaçacağım :)
§|| Marius yaralandıktan sonra dedesinin ona kızdığı yerde çok etkilendim, filmden bir replik olsaydı ancak çok iyi bir oyuncunun bu sahneyi oynaması gerekirdi. Bu sahnede Cosette ne olacak diye düşünürken
Voltaire ||Sadık veya Kader 'deki Sadık olurdu. Geçmişindeki hiçbir yaşantının unutulmaması da ayrı bir boyuta taşımış eseri . Herhalde Victor Hugo yazarken 10 defa okumuştur kitabı. (Özellikle çocuktan çaldığı para için pişmanlık duyup çaldığı meydandan geçenlere aynı miktarda 'bir umut ona denk gelirse diye' para dağıtması da müthişti.)
Son olarak en çok etkilendiğim sahneyi de buraya bırakıp kaçacağım :)
§|| Marius yaralandıktan sonra dedesinin ona kızdığı yerde çok etkilendim, filmden bir replik olsaydı ancak çok iyi bir oyuncunun bu sahneyi oynaması gerekirdi. Bu sahnede Cosette ne olacak diye düşünürkenKitabı çok beğendim,
Kapağında George Orwell'ın bir sözüyle karşılıyor bizi kitap "İnsan olmanın özü, kusursuzluk peşine düşmemektir. "..
Çok çevreli yazılmış bir kitap futbolcuların, cumhurbaşkanın (Abraham Lincoln) ,basketbolcuların, filozofların,komutanların alıntılarına yer verilmiş hepsi de hoşuma gitti. Aynı zamanda kişisel gelişim kitaplarının olmazsa olmazı yaşanan olaylara da yer vermesi ve bu hikayelerin de kitapla müthiş uyumuyla güzel bir eser bırakıyorlar John Maxwell & Jim Dornan. Son olarak kitapta yer verilen bir alıntıyla noktalamak istiyorum.
"En büyük ve önemli savaşlar, insanın kendisiyle yaptığı savaşlardır. "
Sheldon B. Kopp
Sheldon B. Kopp
Spoiler içerir
Kitap okumadım da film izledim sanki.
Betimleme konusunda ustalaşmış olan Stefan Zweig sadece yazılanları okuyan bir kitle değil de okuduğunu hisseden bir kitle bırakıyor geride an be an karakterlerle gerilip sakinleşiyordum. Ben betimlemeden nasibimi aldım ama kitaptaki kasvetli hava -her kitabında olduğu gibi- beni içten içe daralttı.. Zaten betimlemelerini yaşatıyor dememin sebebi de buydu. Olay örgüsüne gelecek olursak.
Hz. Süleyman'ın ölümünden sonra geriye kalan şamdanı kutsal emanet olarak Yahudiler sahip çıkar. Şehir yağmalanır ve şamdan da hazineler arasında götürülür. Yahudiler arasında en yaşlılar seçilir beraberlerinde küçük bir çocuğu da götürürler. Her defasında görüp ulaşmaya çalıştıklarında ise şamdan bir başka yere taşınır gel zaman git zaman aralarındaki küçük çocuk şamdanın taşınması esnasında kölenin eline yapışır ve köle eliyle iterek çocuğu yaralar. Halkın sevgisini ve saygısını kazanmıştır... Çocuk olarak bahsettiğimiz kişi artık 88 yaşına gelmiştir ve hayatını adadığı şamdanı nihayetinde çeşitli yollarla almayı başarır ve adeta kendisine verilmiş bu görevi yerine getirerek hayata gözlerini yumar.
Velhasıl kelam okunulabilir kitap boyu tutulan nefesler son sayfada bırakılıyor tavsiye ederim :)
Kitabı çok beğendim fakat - neredeyse tüm dünya klasiklerinde olduğu gibi-ilk 30 sayfa pek bir şey anlamadım. Belki de okul ile ev aradı bölük pörçük okuduğum içindir. 70. Sayfalardan sonra tam oturuyor. Usta yazar Dosteyevski'nin kötü kitap yazma olasılığı neredeyse yok zaten :) Diğer bir değinmek istediğim husus, Rus Edebiyatı olduğu için isimler git gide karmaşık bir hâl alıyor gereksiz isim karmaşası... Siz isimlere pek takılmayın 5 ana ismi bilmeniz yeterli. Tavsiye ederim
