Edebiyatta Bir Yolcu
@Kafiyesizgece
185 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Bugün Öğretmenler Günü. Yazıma da Öğretmenler Günü’nü kutlayarak başlamak istiyorum. En başta, bu kitabın yazarı olan ve lisede edebiyat öğretmenim olarak hayatımda çok özel bir yer edinen Faruk hocamın Öğretmenler Günü’nü kutluyorum. Bir dersi sevmemizin sebebi, bence, yalnızca konuya duyduğumuz ilgi değildir; o dersi bize sevdiren, merak uyandıran, kelimelerin kapısını aralayan öğretmendir. Lisede en sevdiğim ders neydi diye dönüp baktığımda, hiç tereddütsüz “edebiyat” derim. Çünkü edebiyat, bana sadece metinleri değil, dünyayı ve kendimi anlamayı da öğretti.
Toprağın Fısıltısı bir öykü kitabı. İçinde birbirinden güzel, birbirine değmeden ama aynı duygunun içinde buluşan 13 öykü yer alıyor. Kitabı genel olarak çok sevdim. Hatta bazı öyküler bittikten sonra kendimi bir süre durup düşünürken buldum; bazı cümlelerin içimde bıraktığı yankı uzun süre dağılmadı. Bazı öyküler ise o kadar tanıdık, o kadar “bizden” geldi ki, o anlarda sanki kitabın içinde bir karaktermişim, o satırların arasında yaşayan biriymişim gibi hissettim.
Bir kitabı okurken yazarın sesini duyabilmek bence çok önemli. Yazarın nefesinin, düşüncesinin, kaleminin ritminin satır aralarından hissedilmesi kitabı daha da değerli kılıyor. Toprağın Fısıltısında bu sesi başından sonuna kadar duyuyorsunuz. Her öyküde aynı samimiyet, aynı sıcaklık ve aynı içten hikâye anlatıcılığı var.
Normalde öykü okumayı çok tercih eden biri değilim; romanın uzun soluklu dünyasında kaybolmayı daha çok severim. Ama bu kitap bana öykülerin de insanı içine alan, kısa ama etkisi uzun yolculukları olduğunu yeniden hatırlattı. Bundan sonra öykü kitaplarına daha sık yöneleceğimi hissediyorum.
Son olarak…
Siz hep yazın hocam. Kaleminiz hiç susmasın. Biz de her yeni satırınızı aynı heyecanla, aynı sevgiyle okuyalım.
Edebiyatta Bir Yolcu
Çok duygulandım, teşekkür ederim. 🙏
10/10
Beğendi
·2025 11. kitabı
Bu kitabı okurken sanki mahallemizden birinin hayatına gizlice tanıklık ediyormuşuz gibi hissettim. Sokakları adımlayan, hayatın küçük detaylarını fark eden insanlar, bizden biri gibi karşımıza çıkıyor. Her öykü, günlük yaşamın içine serpiştirilmiş birer parça gerçeklik taşıyor; karakterler çok canlı, olaylar sahici ve samimi. Okurken kendimi onların yanında yürüyormuş, aynı havayı soluyormuş ve zamanın içinde yaşıyormuş gibi hissettim.
Beni en çok düşündüren öykülere değinmem gerekirse sinan’ın baston ve askı üzerinden anlatıldığı öykü beni derinden etkiledi. Baston geçmişi, yaşlılığı ve anıları temsil ediyor. Sinan’ın babasının da aynı bastonu kullanmış olması, kaybın ve geçmişe duyulan özlemin ağırlığını hissettiriyor. Askı ise kırık olmasa da atılmış; bu da artık hayatta olmayan birinin bıraktığı boşluğu simgeliyor
Toprak öyküsü ise farklı bir derinlik taşıyor. Mezarlık, kendi sessizliğini ve yalnızlığını anlatıyor. Konusu, ölüm ve geride kalanların yalnızlığı üzerine kurulmuş.
Bu kitabın hocama ait olması ise benim için ayrı bir gurur kaynağı. Aynı okulda dersini dinlediğim, yakından tanıdığım bir kişinin böylesine derin ve samimi öyküler yazabilmesi bana ilham veriyor ve okumayı özel bir deneyim hâline getiriyor. Bizler için büyük bir şans, böyle bir hocamızın olması. Daha önce şiir kitabını da okumuştum ve aynı heves, aynı heyecanla bu kitabı okudum; her sayfa, kelimelerin gücünü ve hayatı hissettirmenin büyüsünü yeniden hatırlattı. Bu yüzden Toprağın Fısıltısı benim için; yaşamı ve insanı hissettiren, sıcaklığıyla okurun içinde uzun süre kalan ve ömür boyu okuyucusu olacağım bir eser.
Edebiyatta Bir Yolcu
Çok teşekkür ediyorum. İnsanın yazdıklarının bu şekilde karşılık bulması, anlaşılması çok güzel bir şey. Yorumların çok güzel ve tespitlerin çok yerinde. İyi ki yazmışım dedim bu yorumları okuyunca. 🙏
elomelo
, bir kitap okuduPuan vermedi·238 syf.·
26 saatte okudu
·2022 6. kitabı
Edebiyatta Bir Yolcu isimli okura yanıt verildi
Edebiyatta Bir Yolcu
Anlaşıldı. 😊
elomelo
, bir kitap okuduPuan vermedi·238 syf.·
26 saatte okudu
·2022 6. kitabı
Edebiyatta Bir Yolcu
Nasıl buldun kitabı?
HAYDARPAŞA'NIN SON MEMURU
Babası eski solcu, yetim kalmış Efes'in hayatını okuyoruz bu kısa romanda. Annesinin yönlendirmesiyle TCDD bünyesinde Haydarpaşa Garı'na avukat memur olan Efes aynı zamanda yazmaya hevesli bir genç ama sadece romanın başında bu hevesi görüyoruz. Romanın devamında bol bol okuyup film izlemeyi tercih ediyor Efes.
Romanda evet Efes başkahraman ama diğer kahramanlar çok ikinci planda kalmış. Sevgilisi Yağmur, Efes'in romanın başında tanıştığı Esma'ya nazaran sanki daha belirsiz resmedilmiş. Baba Ali de sanki tam verilmemiş. Sanırım yazarımız romanı kısa tutmak adına bunu tercih etmiş.
Yazmadan geçemeyeceğim. Romanda bende tam yerine oturmayan bir bölüm var. Efes ve Yağmur sevgili olduktan sonra çiftimiz sayfa 89'da Baba Ali'nin yanına gider. O da onlara bayram tatilinde adadaki evinde kalmalarını teklif eder. Efes hemen kabul eder. Sayfa 92'deyse bayramda adadaki evde kalma teklifini reddettiğini söyler. Bunun gerekçesi de annesinin yanına gitmesi gerektiğidir ama sanki bu geçiş oturmamış oraya. Belki bana öyle gelmiştir.
Yazarın üslubuna da değineyim. Kelime seçimleri, cümle yapıları iyi ama saptama yapmak uğruna benzetmelerle cümleleri uzatarak akışı sekteye uğrattığını düşünüyorum. Romanda bir bölüm var ki Efes'le kapitalizmin savunucusu -Orient Ekspres'in yeni sahibi- arasında trende şahit olduğumuz diyaloglar, bu diyaloglar bana biraz tirad havasında geldi. Romanın hızını düşüren.... Başar Öztürk'ün bu romanda Efes üzerinden yerli yersiz saptamalar yapması da hızı düşüren etkenlerden. Bu olumsuzluklara karşın romanda neler olacağını da merak ettirmeyi başarıyor yazar. Nitekim son bölüm bu anlamda etkileyici olmuş. İlk bölüm de bu anlamda etkileyici. Sizi hemen romanın kapısından içeri alıyor yazar.
Başar Öztürk ilk kez okudum. İlerleyen
Zahide Ertuğrul isimli okura yanıt verildi
Edebiyatta Bir Yolcu
Böyle düşünen sadece ben değilmişim demek ki. Yazarımız o bölüme pek özenmemiş maalesef.