Murat

İnsan, dünyaya çiçek olarak gelsek kimin hangi çiçek olarak doğacağını hissedebiliyor.
Sayfa 10·Kitabı okuyor
Reklam

Murat

, bir kitabı okumaya başladı
Magda Szabo
8.4/10 · 2.589 okunma
İki yalnızlıktan kocaman bir kalabalık doğardı.
Sayfa 178 - Harita 2006·Kitabı okuyor
İnsan neden hep sona bırakır kendini?..
Sesler içinde oturuyorum. Ağır sesler, kararan sesler. Dünya yok. Kör bir boşluğun soluğu her yer. Zaman erimiş. Ne görmenin büyüsü eşyada, ne gövdede dokunmanın yalnızlığı, ne kokuların getirdiği hayal. Uzak yok. Yakın yok. Bunca yıl yaşamamışım. Kumlar uğultu, ağaçlar sis, toprak bunaltı. Deniz ilk günkü bilinmezliğinde. Bir sıkıntı pervanesi güneş. Umut gibi umutsuzluğun da acısı bitti. Sabır denilen cezada soğudu yürek. Kalktım yürüdüm elimdeki çaresiz soruyla: İnsan neden hep sona bırakır kendini?.. Önce bildim, sonra bilemez oldum dünyayı. Bir kadın kasıklarından su vermeseydi, nasıl severdim seni, ey ölümden ödünç alınmış hayat…
Sayfa 177 - BUNALTI 2006·Kitabı okuyor
Edebiyat
Unutmak değil anımsamak güçsüz düşürüyor.
Sayfa 176 - PUHU 2006·Kitabı okuyor
Edebiyat
Reklam