Murat
@Kaizen06
Kelimelik - KaizenGS
Vice principal
Ankara/Muş
869 okur puanı
Ağustos 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Sar mı kozy Nicolas..¿Çizgi Roman
Yeni yılın ilk kitabı, ayrıca okuduğum 
Dövüş Kulübü 2 (Toplu Set) ve 
Türlerin Kökeni (Manga)’nden üçüncü çizgi roman.. beğendim ama okumaya devam eder miyim bilmiyorum, denk gelirse neden olmasın..¿
Marco’nun hayatına, psikolojik süreçlerine, çocukluğuna, iş hayatına, bütün ilişkilerine ve kendince zaferlerine tanık olacağınız, dönemin Fransız siyasetine ve seçimlerine de değinen keyifle okunası bir kitaptı benim için..
Kitabı farketmemi sağlayan, buna vesile olan inceleme yazısını da #119887252 eklemiş bulunayım..
Kendi 
Sıradan Zaferler’nizi kazanmanız dileğimle..
Reklam
…Adından çok denli bağımsız…1000Kitap
Türü : Edebiyat&Roman
İçerik : Aşk
Siyaset&Politika
Çin tarihi
Sosyoloji&Psikoloji
Felsefe
Ben şimdi ne okuyacağım derseniz bu gibi içeriklerden oluşan, okuması kolay, devrimci, edebi bir şaheser diyebilirim.
Bir bakıyorsunuz at kişileştirilmiş ve onunla sohbet ediyor kahramanımız, bir bakıyorsunuz 
Murat Menteş’in 
Derde Deva Randevu‘su gibi Marks’la sohbet ediyor. Kitaba kadın/erkek ilişkileri de her iki tarafın gözünden, tüm çatışmalarıyla, iç savaşlarıyla, aşk ve nefretleriyle çok naif bir şekilde dahil oluyor. Dahil oluyor diyorum çünkü başta da belirttiğim içerikler içinde çok büyük bir yer teşkil etmiyor eserde.
En nihayetinde yazdığı inceleme yazısıyla bu eserle tanışmama vesile olan 
Göktürk’ya teşekkür ederek yorumumu yazarın okuruna notuyla bitiriyorum.
”Çin gizemli bir ülke. Anlaşılması güç; yabancılar için olduğu gibi Çinliler için de tam bir bilmece. Ona böylesine çekici yapansa, işte bu anlaşılmazlığı. Bu kitap bilmecenin yanıtı için birkaç ipucu veriyor. Umarım her okur kendi yanıtını bulur.”
Cang Şianliyen
Kasım 1986
Arturo Bandini, ne balık ne de kuş.1000Kitap
“Derken bir kitap çektim, açtım ve kalakaldım. Birkaç paragraf okudum. Sonra çöplükte altın bulmuş gibi kitabı kitabı masaya götürdüm. Cümleler sayfalarda yuvarlanıyordu, kayıyorlardı. Her cümlenin
“Şu zalim dünyada hiçbir şey kalıcı değildir, dertlerimiz bile.”
Panait Istrati 10 Ağustos 1884 (İbrail, Romanya)
Muzaffer İzgü 29 Ekim 1933 (Adana, Türkiye)
Peş peşe iki çocukluk hikayesi okudum, ikisi de okumaya düşkün, ikisi de büyük yokluklar çekmiş, küçük yaşlarda çalışmaya başlamış, ve ikisi de anlatma aşkıyla dolu, kalemi güçlü ‘Panait İstrati birkaç gömlek büyük gelir’ yazarlar olmuşlar..
Hayat Yollarında; okul müdürünün annesine; Siz bu çocuğu okutun annesinin de ben yoksul, dul bir çamaşırcıyım nasıl okutayım, mecburen ya bir zanaat öğrenecek, ya da girip bir işte çalışacak, minvalinde bir diyalogla başlıyor ve çocuk Panait’in babasının anadilini de öğrenme isteğiyle, ki bu konuda çok yetenekli, bir Rum meyhanesinde işe başlaması ve çalışma koşullarının zorluklarıyla devam ediyor. Son bölümde ise; Fransa, Marsilya’ya ulaşmak isterken kendini İtalya, Napoli’de bulmasını, orada bana 
Açlık kitabını anımsatan bir sürecini okuyoruz.
Yazar kitabın bu son bölümü için şöyle söylüyor: “Hayatımın bu filmini Charlie Chaplin’e, ancak filmlerinden tanıdığım insan Şarlo’ya adıyorum.” Bu cümleyi okumuş olmam ne derece etkilidir bilmiyorum fakat yazar bana başlığa yazdığım umutvari 
Charles Chaplin alıntısını anımsattı.
Panait İstrati çok üst düzey bir yetenek; tanımayanlar için tanışmanızı şiddetle tavsiye ediyorum.
İyi okumalarınız olsun..1000Kitap
Emeksiz yemek olmaz...!1000Kitap
- Şekeer, parayı cepten çeker, parası olmayan sümüğünü çeker.
- Darı var darı, hamama girdi kocakarı, dişleri sarı sarı!..
- Hadi buzlu su, otuz iki dişine trampet çaldırıyor buzlu su!
Sokakta pazarda harçlığını çıkarmak için, ailesine destek olmak için uğraşırdı küçük Muzo.. Küçük şehirlerde yılın belli bir zamanında panayırlar kurulur, ki hala da vardır; panayır da cadde kapatılır, pazarcılar gelir görece daha uygun fiyattan çeşitli ürünler satarlar… İlkokul zamanları olmalı, ben de bir panayır zamanı pamuk şekerciden pamukşeker alıp satmış ve pamukşekerci tarafından kandırılmış onun hırsıyla anneme poğaça yaptırıp satmış, Muzo’nun deyimiyle “büyük para” kazanmıştım… Bu da benim ilk girişimciliğim olarak anılarım arasına yerini aldı…
Kitapta çok daha eski yılların, yokluk yıllarının Adanasını, ağabeyi, anne ve babasıyla geçim savaşı veren Muzo’nun ağzından okuyoruz. Fakir ama (u)mutlu insanlar, gerçek ilişkiler, okuyabilme azmiyle feda edilen bir “aşk”, belki de pişmanlıklar…
Hikayenin kahramanı ”Yıl 1933, aylardan ekim, günlerden 29; yani Onuncu Yıl… cumhuriyetin onuncu yıldönümü… İşte o gece annem tutturmuş da tutturmuş, Fener alayını izleyeceğim diye…” şeklinde kendi doğumunu anlatan yazarın kendisi mi bilmiyorum, esasen bilmek için bir çaba içine girmek de istemedim; keza ne değişir; kaleminin gücünden kaybetmez ya… Bu arada okurken bazı bölümlerinde aklıma iki filmden görüntüler geldi, onları da tavsiye niyetine paylaşayım.
- [ ] Bisiklet Hırsızları (1948)
- [ ] Cennet Sineması (1988)
En saf haliyle bir Anadolu Hikayesi okumak isterseniz tavsiye ederim…
Reklam