Doğum yapmak bedeni yeniler gençlestirir dediler yalan söylediler. Emzirmek harika bir şey dediler kandırdılar. Normal doğum sezaryen doğum, emzir mama verme, uyudu mu uyumadı mı, aç mı doydu mu, üşüdü mü üşümedi vs diye diye bir kadını en çok desteğe ihtiyaç duydugu zamanda yetersiz, eksik, bilgisiz hissettirdiler. Bunu en çok yapan da yine bir kadın oluyor çoğu zaman. Kendileri de aynı süreçten geçtiği hâlde neden bunu yapıyorlar anlamıyorum. Biz doğum yaparak bir mucizeye tanıklık ediyoruz, en çok alkışı biz hak ederken neden büyüklerimiz alkış bekliyor. Olayın büyüğü kendi içimizde dönüyor ama görmezden gelinen yine biz oluyoruz. Sorarım size, biz kadınlar çocuk doğurarak görevimizi tamamlamış mı oluyoruz?
Bir el işi ile uğraşırken yaptığın tek bir yanlış göze batar ve tüm işi mahveder. İnsanın hayatında yaptığı bazı yanlışlar da buna benzer. İnsan bu yanlışında ısrar ederse hayatı altüst olabilir. Önemli olan kişinin yanlışını kabul etmesi, düzeltmeye çalışmasıdır. Bu nedenle Rabbim bizleri kendi istikametinden ayırmasın. Rabbim ayaklarımızı dinin üzerine sabit kılsın.
Kitabı takip ettigim Göksu'dan görüp aldım. Popüler kültüre yakışır gündemle az çok alakalı bir kitap. Yayın dünyasının gerçeklerini anlatiyor. Kitabı okurken zaman zaman içimden baş karaktere saydırsam da kızsam da konusu, akıcılığı güzel. Sonunda gerçekler ortaya çıksaydı nasıl olurdu acaba? Zaten J.S psikopata bağladı kitabın sonunda. Kendi kurdugu yalan dünyaya kendini inandirdi ve kurtulamadı. Konuyu o kadar uzatmaya gerek var mıydı bilemiyorum.