"Ummak küsmektir" denir Anadolu'da. İki kelimede sosyal psikolojinin bir ciltlik eserini ifade ediyor bu söz.
Beklentilerinizi ne kadar yüksek tutarsanız hayata o kadar küsersiniz. İşte "hayal kırıklığı boşluğu" budur. Biz hayal kırıklığına da alışmak zorundayız.
Utanmazsın biri seni incitirse, hemen şunu sor kendine: “Dünyada utanmazların bulunmaması olanaklı mıdır?” Olanaksızdır. Öyleyse olanaksız olanı isteme; çünkü bu insan da dünyada var olması kaçınılmaz olan utanmazlardan biridir. Bu düşünceyi başka bir kötü insanla veya olayla karşılaştığında da aklında tut. Çünkü bu tür insanların ve olayların olmamalarının mümkün olmadığını anımsar anımsamaz, onlara daha kolay katlanırsın.
Mutluluk kimi zaman bir kutsamadır - ama çoğu zaman bir fetihtir. Günün o büyülü ânı, değişmemize yardım ediyor, bizi düşlerimizin peşinde koşmak için yola koyulmaya itiyor. Acı çekeceğiz, zor zamanlar yaşayacağız, ne var ki bunlar geçici, iz bırakmayan dönemler olacaktır. Ve daha sonra geriye dönüp gururla ve inançla bakacağız.