Kalıp Peynir
@Kalipeynir
44 okur puanı
Ekim 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Arsine'den Ayşe nineye...
İki ayrı milletin beraber yaşadığı Çatlıca Köyü'nde geçen gerçek yaşanmış bir hayat hikayesi. Birbirlerinden kız alıp vermeselerde gayet hoşgörü içinde yaşayan insanların olduğu bir köy. Bir gün Sonya kızımızın Ibrahim'e kaçmasıyla olaylar başlıyor. Sonrasinda Tehcir kanunu ile göç etmek zorunda kalırken Sonya'dan doğma kızımız Arsine'nin yaşamından devam ediyoruz hikayeye. Hikaye dediğime bakmayın okurken yüreğimi parçaladı. Kızlar annelerinin kaderini yaşarmış derler, hangi acı daha büyük karar veremedim. Bir insan doğduğu andan itibaren bu kadar çok kaybı nasıl yaşar?Bir insan bu yaşında bu kadar acıya nasıl dayanır onu da bilemedim.
Arsine'nin Ayşe nine olurkenki hikayesi cok sarstı beni. İsminden dolayı hep gavurun kızı dediler ona,sığındığı akrabalarından görmediği kötülük kalmadı çünkü o gavurun kızıydı. O böyle olduğu için ona her şey yapılabilirdi. (!)
Yetimlere mallarını verin. Temizi pis olanla (helâli haramla) değişmeyin. Onların mallarını kendi mallarınıza katıp yemeyin. Çünkü bu, büyük bir günahtır. (Nisa - 2)
Yetimlerin mallarını haksız yere yiyenler, ancak ve ancak karınlarını doldurasıya ateş yemiş olurlar ve zaten onlar çılgın bir ateşe (cehenneme) gireceklerdir. (Nisa - 10)
Müslümanlar içinde en hayırlı ev; içinde yetime iyi davranılan evdir. Müslümanlar içinde en kötü ev de yetime kötü davranılan evdir.” (İbn-i Mâce, Edeb, 6)
Kendi dinlerinden olmayan Sonya'dan doğduğu ve adı Arsine olduğu icin gavur diyorlardı. Sanki kendileri çok inandıkları gibi yaşıyordu.(!)İnandıkları dinde yasak olan her şeyi yapıyorlardı. Okudukça nasıl ya bunlar müslüman da bu kız mı gavur diye hep söylendim. Çok sinirlendim, o ana gidip bir şeyler yapmak istedim. Ben okurken bile yüreğimde acı hissederken insanların
Reklam
Bostan 10 bölümden( Adalet ve hükümdarlık, cömertlik, aşk tarikat ve muhabbet, alçak gönüllülük, rıza, kanaat,terbiye,şükür, tövbe, münacaat ve kitabın sonu) oluşan bir öğüt kitabı. İçerisinde kısa kısa öyküler yer alıyor ve her birinde alınması gereken bir öğüt var. Bir iki yerde beğenmediğim hususlar oldu belki çeviri hatası olabilir ama kitabı genel itibariyle çok beğendim okumanızı tavsiye ederim. Dili hem sade hemde çok akıcı. Şimdiden iyi okumalar.
"Aşık olacak, kapris çekecek, ortak hayatlarına bitmeyen istekler manzumesine çevirecek bir kadının gönlünü eyleyecek hali de, arzusu da yoktu. Öylesine bencil düşünceler içindeydi ki ancak Vuslat gibi sessiz, silik dikkatle bakılmadıkça görülmeyen,varlığına ihtiyaç duyulmadıkça ortaya çıkmayan, o konuşursa dinleyen, sorarsa cevap veren, kısacası hayatını olabildiğince kolaylaştıracak bir kadınla yaşayabileceğini düşünüyor, dahası böyle bir kadın istiyordu."
Beni en çok etkileyen yer oldu burası. Neden bunu yapma gereği duyuyoruz? Bize hayatı dar eden, hayatımızda izler bırakan kişilerin intikamını neden başka insanlardan kesiyoruz? Aziz Beyimiz bir zamanlar bir kıza aşık olup gidiyor, elinde kalan ise hayal kırıklıkları oluyor. Keşke sadece elinde kalsaydı... Babasına benzememek için elinden geleni yaptığını düşünen karakterimiz babasına dönüşüveriyor. Hayatta böyle değil midir? En çok kızdıklarımız aslında bize ne kadar çok benzer...
Yazar o kadar güzel işlemiş ki konuyu. Anlatımı hem sade hem de çok samimi. Sanki Aziz Bey ile hep yan yana gibiymişim, onun penceresinden bakıyormuşum gibi. Aziz Bey'in hayat tarzı size ne kadar uzak olursa olsun kendinizden bir parça bir şeyler bularak okuyacağınıza çok eminim. Okurken çokça sinirlensem bile merhamet beslediğim de çok oldu. Keşke elindekilerin kıymetini kaybetmeden anlayabilseydi. Keşke bu kadar dik başlı burnu kaf dağında olmasaydi diye çokça düşündüm. Başka türlü olsaydı dedim durdum kendimce.
Öykü seven arkadaşlara bu kitabi mutlaka öneririm. Kitabı bitirip onunla bağınızı koparmak istemiyorsunuz.
Ayfer Tunç ile çok kırgın olduğum bir olay üstüne tanışmıştım ve sonrasında yazarı görünce kitaplarını okumayı hep ertelemiştim. Sonrasında kitabı okuyunca
Günümüzde bu kitapta yazılanların onda biri uygulansa ne kadar yaşanılabilir bir Dünya da olacağımızı düşündüm. Gerçekten her şeyin bir adabı var. Okuyun ve okutturun. Sonra da bir kendinizi sorgulayın, "Ben iyi bir dost muyum?", diye. Çünkü herkes kendisini sorguladıkça düzelecek bir şeyler. Iyi okumalar herkese.
Sahip olduğumuz şeylere aslında ne kadar nankörüz. Malala ile aynı yaşa sahibim fakat o okumak için mücadele ederken ben burda elimdeki nimetin kıymetini bilmezmişim. Kadın olmak ne zormuş meğer bu coğrafyalarda. Bazen kadın olmanın zorluklarını yaşardım. Malala'nın yerinde olmadığım için kendimi gerçekten çok şanslı hissettim. O okul için bile olsa sokağa çıkamazken bense onun kitabını, okumak için gittiğim Konya`da bir sahafçıdan tek başıma aldım.
Kitabı okurken yer yer çok sinirleneceksiniz. Dinde olmayan şeylerin dinimize ne kadar zarar verdiğini anlayacaksınız. Dinimizde olan şeylerin önemsenmediğini de göreceksiniz. Iste o zaman anlıyorsunuz arkada dönen oyunları. Dua ederim ki bunlar bu coğrafyalardaki son kederlerimiz olur ve güneşli günler görürüz.
Bir çiçekle bahar gelmez ama her bahar bir çiçekle başlar. İyi okumalar şimdiden.
Reklam