Ruh zenginliğini kaybeden insan dış dünyaya kapılırdı, dış dünyanın arzu ve korku sarmalında kırbaçlanarak hayatını tüketir ve bir budalaya dönüştürdü. Ruhunu beslemeyen içindeki karanlığı beslerdi. Yani şeytanını…”
Semarkant Amin Maalouf’tan okuduğum ikinci kitabı. . Kitap aslında Ömer Hayyam’ın biyografisi niteliğinde… Yazar Hayyam’ın yaşadığı hayatı o dönemdeki siyasi bağlantılarını biraz da kurgu ekleyerek güzel bir dille anlatmış . Hayyam gerçekten enteresan bir karakter Her ne kadar popüler bir isim olsa da Rubayileri ve kullandığı temalar bir kesimi de fazlasıyla rahatsız edecek boyutta . Kitapta benim ilgimi çeken Hassan Sabbah ve Nizamimülk arasındaki çekişme oldu ve o döneme olan ilgimi de arttırdı diyebilirim . Semekant kitabının son bölümünde Ömer ‘in izinden giden insanların buluşmaları ve İran’ın çalkantılı siyasi karmaşasından da epey bahsedilmiş Keyifli sizi çok sıkmadan tarihi ögeleri de içinde barındıran 107. baskıya ulaşmış güzel bir kitap .