Sevda Günaydı
@KaliteliOkuyucu
14 okur puanı
Mayıs 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Zaman ÇarkıFantastik
Oncelikle, ikizlerin uclemesinde en sevdigim kitap kesinlikle bu oldu. Seriye guzel veda ettim. (Ikinci nesile ilerde baslayacagim.)
Spoiler iceriyor bundan sonrasi.
Tass ve Caramon'un yanlis zamana gitmeleri, Raist'in ne kadar kotu olabilecegini cok guzel bir sekilde anlatti. Dunyayi ciddi anlamda yoketmisti. Simsekler, yasamsiz bir hayat, yagmurlar insanin gozunde canlandi adeta.
Bu kisimda ortaya cikan Bupu detayinin kitabin sonlarina dogru tekrar karsimiza cikmasi, Raist'in karakter gelisimini tum kitaba yayma konusunda verilen dogru bir karar olmus. Kabul edelim Raist kotuyu ve iyiyi ayni anda icinde tasiyan bir karakter. Bu bakimdan en nihayetinde bir kez daha olsa uzerinde kirmizi cubbe gormek isterdim.
Raist'in, Bupu'ya mucevheri verdigi sahne fazlasiyla duygusaldi.
Tanis'i tekrar gorebilmek de kitabin artilarindan. Ilk serilerde ne kadar sinir bozucu oldugu sahneleri cok olsa da ozellettirdi kendini. Yalniz hala iki kadin arasinda kalisi insani cileden cikartiyor.
Kitiara'nin kaybini sadece Tanis acisindan izlemek yerine, Caramon'un da bir, iki sahnesini gormek isterdim.
Crysania'nin, Elistan'in yerine gecisi hos olmadi bence. Normal bir insanin tum yasati boyunca yasayamayacagi kadar macera, korku ve izdirabi yasamis olabilir ama aski ve gururu ugruna dunyayi yokedecekti en nihayetinde.
Dalamar, onceki kitaplarda olmadigi kadar hos bir karakterdi. Keske daha fazla gorebilseydik Dalamar'i.
Soth'un, Kitiara'nin ruhunu almasi cok ilgincti. Ates ve barut iki karakter... Yillar sonra kim bilir neler bekliyor evreni.
Tass'in sonlarda mecarayi birakmak istemesi uzmustu acikcasi. Elininin "yanlislikla" Tass'i maceraya tasimasi, insani mutlu etti.
Raist'in olumu her ne kadar uzse de, bir sekilde huzura kavustugunu biliyoruz. (Oldugu sirada Takhisis ciglik atti.)
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Efsaneler #2Fantastik
Kitap baslangicta bolca sıkıcı olsa da sonlara dogru bir acildi, pir acildi. Baslarda "Artik bitsin" modundayken, sonlara dogru merak ustune merak uyandirdi resmen.
Bundan sonrasi spoiler iceriyor.
Oncelikle baslangicta Caramon'un kor oldugu kisimlari, sahnenin aslinda dikkat cekici olmaaina ragmen baydi.
Raist, Caramon'a, Tass'i oldurmedigini soylerken, "Raist acaba hata mi yapti?" diye dusundum ki bu kitap aslinda Raistlin'in en manipulatif yanini yansitan kitap oldu. Sonlara dogru, Tass'in yanlarinda oldugunu ve bunu Caramon'a soylemesi gerektigini soylerken, aslinda bunu yapmanin bir hata oldugunu Crysania'ya inandirmasi, asiri derecede hosuma gitti.
Ana serideki kahramanlarin ailelerini, gecmiste gormek diziye ayri bir tat katti. Ozellikle Sturm'u ne kadar sevmiyorsam, tam tersi babasini da bir o kadar sevdim. Sovalyelerin de tecavuze yeltenmesi, gecmiste aslinda gercekten onurlarini kaybettiklerine dair guzel bir sahneydi.
Bana gore bu seriye en yakismayan detay, Raist'e bir ask eklemek. Raist aska inanmamasi gereken bir karakter ve iliski, en azindan benim gozumde ona yakismiyor. Sonlara dogru Crysania'nin, cehennemde kendisi adina savasacagini ve sonu geldiginde Raist'in sadece yaninda durmasini isteyecegini soylemesi ve buna ragmen yanindan gecip gidecegini belirtmesi sirf bu yuzden hosuma gitti. Raist yeri geldiginde en yakinini, ikizini satan birisi. Ona da boyle bir acimasizlik yakisirdi.
Tika en sevmedigim karakter bu seride ama Caramon'un, Crysania'ya olan ilgisi pek hosuma gitmedi acikcasi. Ustelik buna ragmen, hala Tika'ya donme hayalleri pesinde. Senden beklemezdim Caramon.
Cuce Savaslari'nda, cucelerin dagin kapisini acmamalari da guzel aciklandi. Dagin icinde erzak olsaydi bile belki garip siyasi kavgalar sebebiyle o kapi acilmayabilirdi ama "Aaa
Incelemem spoiler iceriyor.
Öncelikle kitap tam bir hayal kirikligi oldu benim icin. En sevdigim karakter Raist. Dolayisiyla ikiz kardesiyle olan bagi her zaman dikkatimi cekti benim. Dolayisiyla Ikizler uclemesine baslamak icin fazlasiyla heycanliydim.
Kitabin baslarinda bir kere Caramon'u cok bayik bir halde buluyoruz. Ikizini kaybetmekten kaynakli bunu tolere edebiliyoruz aslinda ama yine de bir bunaltmiyor degil.
Ortalara dogru yine Caramon bayik bir halde. Yardim etmesi gereken biri oldugu sirada Caramon abimiz icmek ve yemek arasinda bogusuyor duruyor. Bunu yaparken de Tass'i oyalamaktan geri durmuyor tabii. E sal bari kenderi be adam!
Tika yine mizmiz ve miyminti hallerinde zaten. (Agkayip Tanis'in gitmesini istedigi sahnede ozellikle) Ozellikle lagim cucesine davranis sekli beni cildirtti. Yahu dunyaniz uzerindeki en onemli savaslardan birinde en aktif rol oynayan grubun icindeydin ama hala mi irklari kucumseyebiliyorsun?
Kitiara yine bildigimiz gibiydi. Sevemedim bir turlu.
Gelelim sevimli, tatli ve komik Tass'a. Seride en sevdigim ikinci karakterdir benim icin. Merakli, mizahsen ve korku bilmez tavirlariyla kendisiyle cekiyor adeta ama gel gelelim karakter gelisimi yapacagiz derken karakterin yapisini bozuyorlar yavas yavas. Bu kacinci "Korku bilmeyen kenderi bile korkuttu" vakasi? Tamam tanrilarin isi, tamam gercekten cok korkunc bir an ama surekli de bir zitlik olunca insan kil oluyor. Defalarca islendi bu konu.
En son resmen birakip gittiler benim Tass'imi. Aciklamayi da Caramon'un bir cumlesinde buldular. Raist onu olume gondermismis.
Bu kitabin tartismasiz en itici karakteri Crysania'ydi bence. Durmadan ayni seyi yapabilir mi bir karakter?
Islem su sekilde gerceklesiyor. Crysania soguk bir edayla, karsisindakilerle gereksiz muhattap olmayarak,
Spoiler iceriyor.
Genel olarak guzel bir kitapti. Raist'in neredeyse hic bilmedigimiz yonlerini gorduk. Flint de dahil, aslinda arkadaslarini ne kadar sevdigini kesfettik. Ki Flint olurken onun basinda beklemesi, veda edebilmesi icin ona zaman tanimasi cok hosuma gitti.
Ne kadar guclu olursa olsun Caramon'a muhtac olusu ayri bir tatli. Ikiniz birbirinizi tamamliyorsunuz iste. :)
Kitiara yine iticiydi, yine sevimsizdi.
Raist, Laurana'dan mi hoslaniyor, onu hala cozemedim. Yillardir gordugu ilk guzellikten etkilendigini dusunuyorum ben sahsen.
Sonu, tarihcelerden birisi oldugundan mi bilinmez, hizli bitmisti. Eksik hissettirdi. Bir oncrki kitap cok daha hizli bitmisti. Raist'in bundan sonraki hikayesini merak ediyorum.
Fistanditilius abimizin gucunu daha fazla gorebilirdik.
DönüşümDünya Klasikleri
Incelemem spoiler iceriyor.
Okurken sinirlendigim, sinirlenirken de icimin daraldigi ama bunlari iyi anlamda basaran bir kitap.
Gregor'un en bastaki ezilmisligi, yasadigi kotu hayat sartlarini cok guzel betimliyor aslinda. Ailesinin borcu icinde yuzerken, babasinin kalan kucuk mirasi saklamasi ve Gregor'un maasindan arttirmasi insani uzuyor cidden.
Okurken kalbimin en cok kirildigi nokta Gregor'un babasinin attigi elmalardan sakinmasiydi. Ne istedin oglundan be adam? Tam bir kalp kirikligi, tek solukta bitirilecek bir kitap.
Adam olmeyi bekledi yavas yavas resmen. Isin kotu kismi ailenin tek sorunu Gregor'muscasina, ölumu herkesin mutlu olmasini sagladi. En sonunda kizlarini evlendir.eyi dusunecek kadar mutlulardi aslinda. Hatirlamak can yakiyor bir sekilde.
Metaforu bol, kisa olmasina ragmen dolu dolu alt metin islenen bir kitap. Guzel, okunmasi gerekenlerden.