Busra korhan
@Kamer1071
Uğur Dündar ve Haluk Şahin ikilisi Türkiye'ye araştırmacı gazeteciliği gösteren muhteşem ikili. Aslında iki gazeteci ve yazar hakkında bildiklerim iki cümleyi geçmiyordu. Kitapta okuduklarımdan sonra gazetecilere bakış açım değişti diyebilirim.
Kitabın adına ve konusuna gelecek olursak; kitabın adı yazarların pratik zekalarını ürünü olan Haramzade Dönüşü
kitabın ana karakteri olan ünlü müsrif iş adamı Halil Bezmen
kendisi soyu beş yüzyıldır müslüman olmasına rağmen sırf Amerika da ikamet edebilmek için yahudi olduğunu Türkiye'de bu yüzden barınamadığını söyler.
UĞUR DÜNDAR VE ARENA EKİBİNİN ÇIKARDIĞI GERÇEKLER
HALİL BEZMEN TARİHİ ESER KAÇAKCILIĞI( Türkiye de yurtdışına çıkarılması yasak olan tarihi eserlerin sahte kimliklerle yurt dışına çıkarması)
SSK PRİM BORCU( Trilyonlara varan borcunu sahte iflaslarla kaçmaya çalışır)
Vergi KAÇAKÇILIĞI( BİR RÖPORTAJINDA DEVLET İ KAZIKLADIM CÜMLESİNİ KULLANIR BUNA RAĞMEN AVUKATLARININ MAHARETLERİ BERAAT EDER.),
İSKİ( KLOR DAVASI)
MESLEĞİNDE SADECE GERÇEKLERİ GÜNYÜZÜNE ÇIKARMAK İSTEYEN UĞUR DÜNDAR I KARALAMA KAMPANYASI
( NEYSEKİ TÜRK HALKI GERÇEĞİ GÖRÜR)
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Ben
Şehir üstüme sürüyor tüm gök gürültüsünü
Evim üstüme bir kambur
Okulum gel-gitli
Dostlarım en yakın bi o kadar uzak
Yaşam devam ediyor
Bense unutuyorum her şeyi
En başa dönmek için
Başlangıç
Şair olmak isterken
Kopya çeken bir çocuk gibi
Önüme ardıma bakınıp
Duruyorum
Hakikaten olacak mıyım
Yoksa basit bir sahtekar gibi
Yakalanacak mıyım
Kim bilir
Ömür uzun
Öğrenmek için vakit var
KÂLÛ BELÂ
Dibace
oradaydık hepimiz, müheyyâ bekliyorduk
salaştı mukadderat, bozulmuş bir nişandı
gebe rüzgâr, ihanete uğramış deniz, kerrat cetveli
dünyaya sokunmuştuk, dünya hamdı
külsüzdü ocak ,tellâl çarşısız
ağzımız noksandı.
rimbaud’un haberi yoktu menelik’ten
nijinski delirmemişti
mahler’in beş yaşındaki kızı ölmemişti daha
nehre haşim annesiyle karanlık geceler
bazı çıkardı
zonklardı öpülmek için kavlamış dudaklarımız
bekliyorduk: alnımızın çatında
hepimizin bir çarpı.
kopmamış birer çığlık diyesilerdi bize
verilmemiş birer söz
daha hiç çıkılmamış
birer iskeleydi bedenlerimiz
alnımız birer sayıltı
azâlarımız yerli yerine sağlam çakılmamıştı
bir çift göz, bir yumruk yürek arasında
darma dumandık
küşümle kapanırdı yüzümüz
çünkü kazınmıştı oraya yekten
başkalarına ait bir çarpı.
yaşamak çarpısı derlerdi buna, yaşamak çarpıntısı.