Âmir"in en-Nu"mân b. Beşîr"den işittiğine göre,
Allah Resûlü (sav) şöyle buyurmuştur:
“…Bilin ki! Vücutta öyle bir et parçası vardır ki o, doğru ve düzgün olursa bütün vücut doğru ve düzgün olur; o bozulursa bütün vücut bozulur. Bilin ki! O, kalptir.”
(B52 Buhârî, Îmân, 39)
“Öğrendiğimize göre, eşyaya renk veren ışınlar, eşyanın emdikleri değil de almayıp yansıttıkları ışınlarmış. Bunun gibi insanlar da olumsuzlukları ve düşmanlıklarıyla seçilirler; iyi niyetlerinin üzerindeyse pek durulmaz.”
”… hızlı yaşayan kentlilerin geçmiş günleri burada hala yeni; bugünüyse henüz gelecekteydi.”
“Bir şeye yüz yüze, açıkça baktığımızda bile, gözlerimizin alıp getirdiği izlenimleri içerimizdeki istek ve gereksinimlere göre renklendirip biçimlendiririz.”
“…Böyle eski, denenmiş iki dost arasında süslü sözlerin ve şairce yeminlerin gereği yoktu galiba. Onlarınki gibi sevgiler, eğer doğacaksa, iki kişinin önce birbirlerinin kötü huylarını tanıyıp, iyi yönlerini en son öğrenmeleriyle doğar. Aşk, katı, gündelik gerçek yığınlarının arasındaki çatlaklarda yeşerir. Çoğunlukla iki kişinin amaç ve işlerinin benzerliğinden doğan bu sıkı dostluk, bu can yoldaşlığı, yazık ki kadınla erkek arasındaki aşklarda pek seyrek bulunur. Çünkü kadınlar ve erkekler çalışma amacıyla değil, yalnızca zevk amacıyla bir araya gelirler. Gene de uygun koşulların böyle bir can yoldaşlığına zemin hazırladığı yerde bu çok yönlü duygunun, ölüm kadar güçlü olan tek aşk olduğu görülür, öyle bir aşk ki, sular söndüremez, seller boğamaz ve çoğunlukla ‘aşk’ adı verilen öbür duygular bunun yanında buhar kadar cılız ve uçucu kalır.”