Kevser işte; uyur, okur, yer, okur, aşık olur, okur, üzülür, okur, sevinir, okur, şarkı söyler, okur, gülümser, okur ve biraz daha yazıp ardından okur.
"Bu havsala yakıcı korkunç bir gerçek... Bir caninin bir günahsızla hayattaki yerlerini değiştirmesi, suçlunun serbest gezmesi, onun yerine günahsızın hücre cezası çekmesi, sonra da aldatılarak, bilmeyerek herkesin melunların tarafını tutması... Gerçeğin reddi, melunluğun alkışlanması..."
"Nefes alamıyorum, nefes almak istemiyorum. Sonra gözüm köşede, arasından ayracımın sızdığı kitaba takılıyor. Evet, eminim elli birinci sayfasının dördüncü paragrafında kaldım. Sonra düşünüyorum, o yüz elli sayfanın tamamını okumak için nefes almam şart. Sebep mi arıyorsun, okuduğun kitabın tamamlanmamış sayfaları, kütüphanendeki daha her sayfasına gözlerinin dokunmadığı o kitaplar yaşama sebebin olsun. Nefes mi alamıyorsun? Kitaplar sana nefes olsun."