Kevser işte; uyur, okur, yer, okur, aşık olur, okur, üzülür, okur, sevinir, okur, şarkı söyler, okur, gülümser, okur ve biraz daha yazıp ardından okur.
"Sön, kısacık mum sön!
Ömür bir yürür gölge,
Zavallı bir kukla ki sahnede salınıp çırpınarak saatini dolduruyor,
Sonra bir daha adı duyulmuyor.
Bir aptalın anlattığı masal bu.
Sırf gürültü, patırtı;
bir anlama geldiği de yok."