Kevser
@Karakev
Kevser işte; uyur, okur, yer, okur, aşık olur, okur, üzülür, okur, sevinir, okur, şarkı söyler, okur, gülümser, okur ve biraz daha yazıp ardından okur.
Biraz kitap okudum bu gün. Kelimeler ilerledi, peşine beni de taktı. Koştum, akışına yetişmeye çalıştım. Arada durdu, soluklanmama izin verdi. Arada küstü ve hızlandı.
Sonra kitap bitti, bende bittim. Noktası sonlarından beterdi. Bunu hissettim ama dile getirmedim. Bittiyse daha konuşmanın ne anlamı vardı? Yazdıklarım tepkiseldi onu fark ettim.
Yaşadıklarım ise, yaşadıklarım efendim tepkisizliktendi.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Mahkûmlar da YargılarFelsefe-Düşünce
Okuduğum bir kitapta kralın ve korsanın adaletinin ayrımından bahsediyorlardı; amaçlar aynıydı lâkin yaptırımlar, kralı bir tık üst konuma taşıyordu.
Şimdi gelelim mahkûmların ve yasaların toplumu hizaya sokma çabasına.
Duymuş muydunuz daha önce, nezaret hanenin de adaleti varmış, amaç kanunun kestiği parmağı acıtmak olsa gerek, yasaların adalet anlayışıyla oldukça benzer amaçları güderlermiş. Peki ama öncesinde kanunun parmağı kesmediği bir olayda mahkûmların parmak kesmesi caiz midir?
Sorulara çeşitli cevaplar verilir -ki bu kısacık hâkikatler zincirinde çeşitliliği olabildiğince yansıtmış- fakat tek bir gerçek geri kalan cevapları siler. Belki sona üç nokta belki de o üç noktaya muhtaç bir urgan bırakır.
Ne demeli, adaletin kestiği parmak acımazsa kesenin cezasını verecek biri de çıkar elbet. İşte burada bir lokma yaşam uğruna bir ömür göreceksiniz.
İyi okumalar şimdiden, bir içimlik su acı bir yutkunuş olsa da kesinlikle bir şaheser.
Puan vermedi·112 syf.·
2025 12. kitabı
"Sally Carrol..." dedi genç adam çok yavaş bir şekilde, "Mart için ne dersin?"
"Seni seviyorum derim."
"Mart?"
"Evet, Mart Harry."
Düşlüyorum bazen, düşlerim ağır geliyor ve birine anlatmak istiyorum. Sonra kızıyorum kendime, küsüyorum da. Öyle bir yalnızlık ki bendeki, ne küsenim ne küsebileceğim biri var.
Öyle ki daha dün gece açmayan çiçeklerin tomurcuklarına küstüm, dile de getirdim elbette. Sitem ettim onlara. Sonra ağaçlarla biraz kavga ettim. Fakat haksız değilim. Bu mevsimde çiçek mi açılırmış? Yalancı dedim güneş için, bu yalancıya aldanıp da ne diye çiçek açarsınız, dedim.
Cevap vermediler, böyle melül melül bir salınışları vardı. Sonra güneş ona yalancı dediğim için bana küstü, akşama yakın büsbütün kayboldu. Gitti, yerini sisin esaretine bıraktı.
Şimdi de sıkıntım büyük: Dostum yok ama derdim çok.