Kevser işte; uyur, okur, yer, okur, aşık olur, okur, üzülür, okur, sevinir, okur, şarkı söyler, okur, gülümser, okur ve biraz daha yazıp ardından okur.
Kafamın içinde bir savaş var ve bir türlü bitmiyor. Uyuyorum, uyanıyorum ve geceyi söküp günü yerine getiriyorum; içime bakıyorum, hâlâ orada. Ellerim kan ve dizlerim yara bere dolsa, nefes alamasam ve kalbim tırnak izlerine doysa; yine de, hâlâ orada. Alıp veremediğim, bir türlü yenilemediğim ama uğruna ölüp galibiyeti müjdeleyemediğim ağır bir ikilem. Biraz çarpık; biraz da acıklı.